درمان گاوهای مبتلا به ورم پستان بالینی

از ترکیبات ضد میکروبی (Antibiotics) غالباً برای درمان گاوهای مبتلا به ورم پستان استفاده می شود و مطالعات اندکی برای بررسی راه کارهای جدید مقابله با ورم پستان در مزارع بزرگ گاو شیری در آمریکا انجام شده است. هدف از این مطالعه بیان شیوه های درمانی عملی ورم پستان گاوها در گله های بزرگ شیری منطقه ویسکانسین بود.
درمان در ۷۴۷ گاو که از خود علائم خفیف، متوسط و یا شدید ورم پستان را در ۵۱۱ مزرعه پرورش گاو شیری در منطقه ویسکانسین نشان داده بودند، انجام شد و اطلاعات حاصل از آن ثبت گردید. نمونه شیر از کارتیه های تحت تاثیر قرار گرفته برای آنالیز میکروبیولوژیکی در زمان شروع به ابتلا به ورم پستان بالینی و ۱۴ تا ۲۱ روز بعد از پایان درمان جمع آوری شد. گاوها بر اساس دستورالعمل مختص به هر فارم مورد درمان قرار گرفتند. نوع دارو و دوز استفاده از آن برای درمان هر مورد ثبت شد. در میان تمام گله ها، ۵ آنتی بیوتیک داخل پستانی (IMM) (آموکسی سیلین، هتاسیلین، پیرلیمایسین، ceftiofur و cephapirin) برای درمان گاوهای مبتلا به ورم پستان بالینی استفاده شده بود. از ۷۱۲ گاو با اطلاعات درمانی کامل، ۷۱٫۶ درصد با آنتی بیوتیک های داخل پستانی با ceftiofur به تنهایی و یا در ترکیب با سایر آنتی بیوتیک ها ( آنتی بیوتیک های داخل پستانی و یا سیستمیک توصیه می شود) درمان شدند. گاوهایی که علائم شدید ورم پستان بالینی را از خود بروز دادند، ۴۳٫۸ درصد از آن ها با آنتی بیوتیک های داخل پستانی به همراه آنتی بیوتیک های سیستمیک به صورت همزمان درمان شده بودند. در تمام گاوهای تحت درمان قرار گرفته ۲۳٫۱ درصد از آن ها تحت درمان مجدد قرار گرفتند ( با استفاده از آنتی بیوتیک های داخل پستانی، سیستمیک و یا هر دوی آن ها) بدلیل اینکه به درمان اولیه پاسخی نشان ندادند.
اکثر درمان های اعمال شده با آنتی بیوتیک های داخل پستانی با تشخیص گاوهایی که از طریق میکروبیولوژیکی انجام شده بود، انجام شد، نه رشد (۳۴٫۹ درصد) یا اشرشیا کلی (۲۷٫۲ درصد). نیمی از گاوهایی که ورم پستان بوجود آمده توسط E.coli را تجربه کرده بودند با استفاده از آنتی بیوتیک های سیستمیک درمان شدند، در مقابل تنها ۶٫۸ درصد از گاوهایی مبتلا به ورم پستان ناشی از استافیلوکوکوس کوآگولاز منفی، تحت درمان قرار گرفته بودند، درمان شدند. این تضاد بوجود آمده با دستورالعمل های FDA که اجازه نمی دهد که درمان با استفاده دوز بالاتر از سطوح اعلام شده برروی لیبل با استفاده از سولفانامیدها انجام شود، در مجموع ۲۲ گاو از ۸ فارم با استفاده از sulfadimethoxine به تنهایی و یا در ترکیب با اکسی تترا سایکلین انجام شد. داروهای ضد میکروبی در تمام گله ها مورد استفاده قرار گرفت و خیلی از گاوها نیز با میزان بیشتر از سطح توصیه شده برروی لیبل دارو مورد درمان قرار گرفتند. فرصت های بزرگی برای بهبود و درمان ورم پستان در گله های بزرگ وجود دارد، اما استفاده از روش های تشخیصی بیشتری برای ارائه یک درمان، لازم است. دامپروران و دامپزشکان باید با یکدیگر برای ایجاد یک پروتوکل مبتنی بر نیازهای گله با در نظر گرفتن کاهش و استفاده نامناسب و بیش از حد آنتی بیوتیک ها همکاری لازم را انجام دهند.


تغذیه و از شیرگیری سریع گوساله

توصیه های سنتی که برای تغذیه گوساله های شیری وجود دارد ارائه ۸ تا ۱۰ درصد وزن بدن از شیر کامل یا جایگزین های شیر می باشد. از آنجایی که معمولاً گوساله ها در زمان تولد وزن کشی نمی شوند و وزن متوسط تولد گوساله های هلشتاین ۴۰ کیلوگرم است، به طور کلی در بیشتر موارد با ۲ لیتر خوراک مایع برای دو بار در روز تغذیه می شوند.
این مقدار خوراک مایع اساساً احتیاجات نگهداری گوساله را تا زمان تغذیه با کنسانتره تامین می نماید. در شرایط مناسب (استرس یا بیماری کم و یا عدم آن ها، فشارهای عفونی و آلودگی های اندک، و شرایط جایگاه که نه خیلی سرد و نه خیلی گرم) یک گوساله ۴۰ کیلوگرمی می تواند در حدود ۲۰۰ گرم در هر روز افزایش وزن با مصرف این حجم شیر (۴لیتر در روز) داشته باشد.
تحت این شرایط تغذیه ای گوساله ها گرسنه می شوند و شروع به خوردن کنسانتره اولیه می کنند و این امکان را می دهند تا آنها را از خوراک مایع در اسرع وقت گرفته شود.
این سیستم چه محدودیت هایی دارد؟
دلایل مختلفی برای عدم کافی بودن تغذیه با ۲ لیتر شیر برای دو بار در روز وجود دارد:
– از آنجایی که تمامی گوساله ها وزن کشی نمی شوند، اگر تمام گوساله ها با مقدار مشابهی از شیر تغذیه شوند، گوساله هایی که وزن بالاتری دارند، انرژی کافی را برای نگهداری خود دریافت نمی کنند.
– تحت شرایط مختلفی گوساله ها نیاز به میزان انرژی بالاتری دارند که از آن جمله می توان به درجه حرارت های پایین  ۱۵ درجه سانتیگراد، استرس های حرارتی، بیماری و یا پس از واکسیناسیون اشاره نمود. تحت این شرایط ممکن است گوساله ها تحت شرایط سوء تغذیه قرار گیرند.
– مطالعات انجام شده نشان می دهند که گوساله های تغذیه شده با بیش از ۴۴ لیتر در روز سرعت رشد سریع تر و وضعیت سلامت بهتری دارا می باشند.
– گوساله های که زودتر از شیر گرفته می شوند تبدیل به تلیسه هایی می شوند که رشد سریع تری داشته و پتانسیل تولید شیر نیز در آن ها بالاتر می باشد.

گوساله های تازه متولد شده کاملاً وابسته به تغذیه با شیر می باشند. شیردان (معده چهارم) تنها بخش فعال در این مرحله می باشد. برای ورود شیر به شیردان، شیار مری بوسیله رفلکسی ایجاد شده و بنابراین شیر وارد شکمبه نمی شود. عملکرد شیار مری در زمانی که گوساله از نوک پستان و یا نیپل ها تغذیه می شوند بهتر بوده و در شرایط تغذیه شیر از داخل سطح عملکرد آن کاهش می یابد. اگر این رفلکس به درستی انجام نشود، گوساله بیمار خواهد شد و رشد نخواهد کرد.

 


آنزیم های تجاری بر عملکرد جوجه های گوشتی

 

چکیده:این آزمایش به منظور ارزیابی اثرات استفاده از سه آنزیم تجاری سافیزیم، کمبو و کمین بر عملکرد جوجه‌های گوشتی با جیره‌های بر پایه‌ی گندم و جو انجام گرفت. در این آزمایش تعداد ۴۰۵ قطعه جوجه‌ی گوشتی از سویه‌ی راس- ۳۰۸، در قالب طرح کاملاً تصادفی با ۹ تیمار و ۳ تکرار (هر تکرار شامل۱۵ قطعه جوجه‌‌ی گوشتی) از سن ۴۲-۱ روزگی مورد آزمایش قرار گرفتند. آنزیم‌های مورد استفاده در گروه‌های آزمایشی شامل:

 

۱) شاهد بدون آنزیم ۲) سافیزیم ۳) کمبو۴ ) کمین. ۵) سافیزیم و کمبو۶) سافیزیم و کمین ۷‌)  کمبو و کمین ۸) سافیزیم، کمبو و کمین ۹) تیمار شاهد دوم (بدون آنزیم، جو و گندم) بر پایه‌ی ذرت و کنجاله‌ی سویا بودند. در پایان دوره‌ی آزمایش، نتایج حاصله نشان داد. که کاربرد گندم و جو همراه با آنزیم دارای اثرات معنی‌داری بر عملکرد جوجه‌های گوشتی می‌باشد (۰۵ / ۰>p). بر این اساس، بالاترین  مقدار خوراک مصرفی (۴۵۷ / ۱۰۸ گرم) و افزایش وزن (۶۱۰ / ۵۳ گرم) در گروه آزمایشی ۵  مشاهده گردید.

 

مقدمه: مطالعات انجام گرفته در تعین ارزش غذایی جو، گندم و چاودار در گذشته نشان داده است که ترکیبات  غیر‌نشاسته‌ای با افزایش میزان چسبندگی مواد هضمی موجود در روده عامل اصلی ایجاد تغییر پذیری بالادر ارزش تغذیه‌ای و مقادیر انرزی قابل سوخت و ساز مشاهده شده در این دانه‌ها می‌باشد (۴). امروزه اکثر تولید‌کنندگان خوراک طیور هنگام استفاده از سطوح بالای گندم و جو در جیره، افزودن آنزیم به آن را به عنوان یکی از موثرترین راهکارها جهت بهبود عملکرد و کاهش اثرات نامطلوب ترکیبات پلی‌ساکارید غیرنشاسته‌ای موجود در این دانه‌ها قرار می‌دهند (۳). تحقیقات نشان داده است‌ که کاربرد آنزیم‌های زایلاناز و بتاگلوکاناز در جیره‌های غذایی بر پایه‌ی غلات، عملکرد پرنده را بهبود بخشیده و قابلیت هضم مواد‌ مغذّی را افزایش می‌دهند (۱).

 

مواد و روش ها:دراین آزمایش تعداد ۴۰۵ قطعه جوجه‌ی گوشتی از سویه‌ی راس- ۳۰۸، در قالب طرح کاملاً تصادفی با ۹ تیمار و هر تیمار شامل ۳ تکرار (۱۵ قطعه در هر تکرار)  جمعاً در ۲۷ واحد آزمایشی به مدت ۴۲ روز در شرایط  در شرایط محیطی یکسان، مورد آزمایش قرار می‌گیرند. در پایان دوره پس از وزن‌کشی جوجه های کلیه واحدهای مورد آزمایش،از هر واحد ۲ قطعه جوجه (یکی نر و دیگری ماده) انتخاب شده و و بعد از  ساعت۱۰ گرسنگی‌، کشتار گردیده وصفات لاشه، با توجّه به درصد لاشه محاسبه گردیدند.. مقدار توصیه شده از هر کدام از آنزیم‌ها ۵ / ۰ کیلوگرم در تن بود که در استفاده از مخلوط آنزیم ها نیز ۵ / ۰ کیلوگرم در کل منظور گردید. داده های حاصله به کمک نرم افزارSAS آنالیز شده و میانگین ها با آزمون دانکن مقایسه گردیدند.

 

 

 

a-b: در هر ستون اعداد دارای حروف متفاوت از لحاظ آماری اختلاف معنی‌دار دارند (۰۵ / ۰>p).

نتایج حاصل ازتیمارهای مختلف آزمایشی در جیره‌های بر پایه گندم و جو با همراه با آنزیم  نشان میدهد بین تیمارهای آزمایشی اختلاف معنی داری وجود دارد(۰۵ / ۰>p). بطوریکه بیشترین  میانگین خوراک مصرفی وافزایش وزن روزانه  مربوط به تیمار (۵) بود. در گزارشات چوکت و آنیسون (۱۹۹۰) یکی از محدودیت های استفاده از دانه های گندم و جو در جیره های غذایی جوجه های گوشتی زیاد بودن فیبر و کربوهیدرات های غیر نشاسته ای در آنها ذکر شده است که موجب اختلال در عملکرد آنها می گردد. بالا بودن مقدار خوراک مصرفی روزانه و نیز افزایش وزن در گروه آزمایشی۵ را می‌توان به استفاده از آنزیم‌های سافیزیم و کمبو نسبت داد، که آنزیم ها در آن به  شیوه‌های مختلف از  جمله مساعد نمودن محیط دستگاه گوارش و نیز کاهش چسبناکی مواد گوارشی و غلبه بر مواد بازدارنده‌ای از قبیل پلی ساکاریدهای غیر نشاسته‌ای، موجب افزایش مصرف و جذب مواد مغذّی و در نهایت استفاده بهتر از مواد جذب شده به منظور افزایش وزن بالا بوده است (۲). و در گروه‌های مختلف آزمایشی دیگر از لحاظ ضریب تبدیل غذایی  ایده‌آل‌ترین ضریب تبدیل(۱ / ۹۵۷) مربوط به تیمار(۴) بود (۰۵ / ۰>p).

 

 

 

نتیجه‌گیری کلی:نتیجه‌گیری می‌شود که استفاده از سطوح ۱۵ و ۳۰ درصدی گندم و جو در جیره‌های غذایی دوره‌های آغازین و رشد جوجه‌های گوشتی به همراه آنزیم‌های سافیزیم، کمبو و کمین در مقایسه به جیره‌های رایج آنها (فرموله شده بر اساس ذرت و کنجاله‌ی سویا) نه تنها اثرات سوئی‌ بر عملکرد ندارد، بلکه باعث بهبودی نیز در این زمینه‌ها می‌گردد که این بهبودی در گروه‌های آزمایشی حاوی ترکیب آنزیم‌های تجاری (سافیزیم و کمبو) بیشتر مشهود است.

 

منایع

  1. افشار مازندران، و.ا.رجب. ۱۳۷۹٫کاربرد آنزیم‌ها در تغذیه طیور.انتشارات نوربخش. چاپ آسمان.

 

  1. Choct M and Annison G. 1990. Antinutritive activity of wheat pentosans in broiler diets. Bri. Poult. Sci. 31: 811-821

 

  1. Steenfeldt., M. Hammershij, A. Milliertez and fjensen, J. 1998. Enzyme supplemention of wheat-based diets for broilers. 2. Effect on apparent matabolisable energy content and nutrient digesablity. Anim. Feed. Sci. Tech. 75: 45 -64.

 

۴٫Wiseman, J., N.T, Nicol and Norton. G. 2000. Relationship‌ between apparent metabolisable (AME) value and in-vivo / in-vitro starch digestibility of wheat for broiler. Worlds. poult. Sci. 56: 305 -318.

 

Investigation the effects using of commercial enzymes on performance of broiler chickens

 

Mahini1, F, Nobakht2, A and khodaie3, S

 

۱ graduated student stuff of Islamic Azad University- Maragheh branch

 

۲ Scientific stuff of Islamic Azad University- Maragheh branch

 


ارزیابی کیفیت جایگزین شیر گوساله

ترکیب جایگزین های شیر بر عملکرد گوساله ها در طول دوره قبل از شیرگیری تأثیر می گذارد. از عوامل مهم می توان به منبع و مقدار پروتئین و انرژی، مکمل های ویتامینی و مواد معدنی و گنجاندن مواد افزودنی مهم تغذیه ای اشاره نمود. متأسفانه روش های سنتی مورد استفاده برای تعیین کیفیت جایگزین شیر ممکن است برای جایگزین هایی که امروزه برای پرورش گوساله ها استفاده می شود مفید نباشد.
قابل تشکیل لخته یا دلمه

یکی از آزمون ها برای تخمین کیفیت جایگزین های شیر قابلیت تشکیل لخته می باشد. سال های پیش این آزمون برای تعیین اینکه جایگزین شیر حاوی شیر پس چرخ و یا کازئین می باشد، مورد استفاده قرار می گرفت وقتی مقدار کمی رنین به یک نمونه از جایگزین شیر افزوده شود باعث این می شود که کازئین در جایگزین شیر به شکل لخته درآید. تشکیل لخته محکم تر نشان دهنده میزان کازئین بیشتر در جایگزین شیر است این آزمون دقت زیادی ندارد. تعداد کمی از جایگزین های شیر جدید حاوی کازئین و یا شیر پس چرخ می باشند، که منجر به تشکیل لخته پایین تر در آن ها می شود. این بدین معنا نیست که تمام جایگزین ها کیفیت ضعیفی دارند. تحقیقات انجام شده به وضوح نشان می دهند که آب پنیر سلول های قرمز و پروتئین های پلاسما می توانند مانند پروتئین کازئین از نرخ رشد گوساله ها حمایت و پشتیبانی نمائید.

فیبر خام

یکی دیگر از روش های برآورد کیفیت پروتئین مقدار الیاف خام آن است. فیبر خام در ارتباط با مقدار پروتئین های گیاهی اضافه شده به جایگزین های شیر است. دانه سویا، گندم و سایر پروتئین های گیاهی حاوی مقادیر متفاوتی از الیاف می باشند. مقدار الیاف خام جایگزین نیز به ما مقدار نسبی این پروتئین های گیاهی اضافه شده به جایگزین شیر را نشان خواهد داد؛ با این حال هیچ گونه اطلاعاتی در زمینه قابلیت هضمی این پروتئین ها به ما نمی دهد. معمولاً جایگزین های شیر را می توان در سه دسته زیر دسته بندی نمود:

* ​۰٫۱۵ درصد الیاف خام یا کمتر- بدون پروتئین های گیاهی
* ​۰٫۱۵ تا ​۰٫۵۰ درصد الیاف خام – با مقادیر پایین و یا توسط پروتئین های گیاهی
* بالای ۰٫۵۵ درصد الیاف خام – دارای سطوح بالای پروتئین های گیاهی

با این حال برخی از منابع پروتئینی گیاهی (مانند کنسانتره پروتئین سویا و سویا ایزوله شده) حاوی مقادیر پایینی از الیاف خام می باشند و بنابراین اندازه گیری الیاف خام لزوماً نشان دهنده درصد وجود پروتئین های گیاهی در جایگزین های شیر نمی باشد. در نتیجه مهم است که اطلاعات ارائه شده همراه با آن جایگزین شیر برای تعیین اینکه آیا از پروتئین های گیاهی برای فرموله کردن جایگزین های شیر استفاده شده است کنترل شود.
جایگزین های شیر حاوی سویا می تواند حاوی مواد ضد تغذیه ای مانند مهار کننده ترپسین باشد. این پروتئین ها در محصولات دانه سویا موجب افت قابلیت هضمی و کاهش عملکرد حیوان می شود. در برخی از جایگزین های شیر از پروتئین سویایی استفاده می شود که از طریق شیمیایی اصلاح شده اند و قابلیت هضمی آنها افزایش یافته و ترکیبات ضد تغذیه ای آنها کاهش یافته است. به طور کلی این جایگزین های شیر میزان انرژی و پروتئین برای رشد به میزان تقریباً ۹۰ درصد جایگزین های شیر حاوی پروتئین های حیوانی را فراهم می کنند. این جایگزین های شیر در دسترس می باشند و قیمت پایین تری نسبت به جایگزین های شیر حاوی تماماً پروتئین های شیری و حیوانی مانند سلول های قرمز خون و پلاسما دارا می باشد.
بهترین روش تعیین کیفیت جایگزین های شیر بررسی عملکرد حیوان می باشد.

برخی از این عواملی که با عملکرد در ارتباط می باشند عبارتند از:
* یک تولید کننده معتبر
* آنالیز جایگزین شیر از نظر پروتئین و چربی
* مواد مورد استفاده
* سطح داروهای استفاده شده در آن
* سایر خصوصیات مانند قابلیت انحلال ، عدم وجود مواد رنگی و توانایی محلول ماندن


مخمر سلنیوم باعث سوددهی تولید در ماکیان می شود

 

کمبود سلنیوم با بروز ۴۰ مورد بیماری در ارتباط است برای جبران کمبود سلنیوم در بدن انسان راههای مختلفی توسط محققان و دانشمندان تغذیه پیشنهاد می شود. یکی از آن روکش ها غنی کردن مواد غذایی و فرآورده های تولیدی است. غنی کردن تخم مرغ با سلنیوم که در حال حاظر در بسیاری از کشورها مانند هند متداول است از روشهای موثردر مقابله با کمبود این ماده است. در مقاله حاظر مزایای استفاده از مخمر سلنیوم به عنوان افزودنی جیره ماکیان مورد بررسی قرار گرفته است.

مخمرسلنیوم به خاطر کمترین میزان سمی بودن و فراوانی در طبیعت بهترین منبع برای استفاده در خوراک ماکیان به حساب می آید.استفاده از مخمر سلنیوم منجربه افزایش عملکرد پرندگان پرورشی و کاهش میزان مرگ ومیر می شود .

سلنیوم آلی با بهبود و زن متوسط و نسبت تبدیل غذایی اثر مثبتی بر روی پرندگان دارد. اثرات مثبت سلنیوم آلی را می توان در قابلیت انعطاف پوست و پر (جلوگیری از التهاب یاخته ای ) نیز مشاهده کرد. این تحقیق به دست دکتر گیسلاین راک متخصص تغذیه در کانادا انجام شده است. دکتر راک نتایج تحقیقش را در سمیناربین المللی مخمر سلنیوم که در دانمارک انجام شد، ارائه داد. او بر اهمیت آ نتی اکسیداها در مدیریت و برخی تاًثیرات منفی شیوهای نوین تولید در ایجاد رادیکال آ زاد که باعث عملکرد کمتر، مشکلات جسمی و کاهش کیفیت محصولات و نهایی (گوشت تخم مرغ ) می شود تاکید کرد. با توجه به مقدار وتامین E xPHSG (گلو تاسیون پروکسیداس ) و فعا لیت آنزیمی به نظر می رسد که مکمل مخمر سلنیوم می تواند جوجه آوری، کیفیت تخم (رنگ) و ویژگی های اکسایشی را بهبود بخشد.

عملکرد بهتر دکتر راک آزمایشی را بر روی ۲۷۶ قطعه نیمچه گوشتی در سه گروه انجام داد .این نیمچه ها از روز نخست تا روز کشتار (۵ هفته) جهت مقایسه سلنیت وسلنیوم آلی تحت نظر بودند. او در این آزمایش شاهد بهبود وزن روزانه نیمچه ها در گروه سلنیوم آلی همچنین بهبود نسبت تبدیل غذایی کلی و وزن کشتار بوسیله سلنیوم آلی در مقایسه با سلنیوم غیر آلی بود که بازده سرمایه خوبی برای تولید کنندگان به همراه دارد.

در سال ۲۰۰۴ بر روی ۲۵۰ جوجه خروس آزمون باروری انجام شد. بهبود افزایش باروری خروس ها در طی ۴ ماه را می توان در افزایش ۴/۲ درصدی تعداد جوجه های قابل عرضه در گروه سلنیوم آلی مشاهده کرد. مکمل سلنیوم آلی نسبت به مقدار مشابه سلنیت منجر به افزایش مقدار سلنیوم تخم ها در مرغ های تخم گذار شد. دلیل این افزایش را می توان به فراوانی زیستی سلنیوم آلی نسبت داد. آزمونی که در سال ۲۰۰۳ انجام شد افزایش ۲۹ درصدی مقدار سلنیوم تخم مرغ بوسیله سلنیوم آلی را نشان داد.

افزایش انتقال ایمنی مادر در سال ۲۰۰۳ آزمایشی در وین انجام شد که طبق آن به مادران گوشتی در هفته های ۲۰-۳۵ مکمل سلنیت وآلکوسلداده شده بود تا تفاوت تولید پادتن مادران در برابر بیماری ها رااندازه بگیرند. در بررسی دو بیماری( بیماری عفونی بورسی و رئوویروس) مکمل سلنیوم آلی انتقل ایمنی مادری بهتری را ایجاد کرد و با افزایش ۲۵-۲۰ درصدی میزان پادتن موجب تولید بهتر جوجه و افزایش قدرت زنده ماندن در ۱۰ روز الشد.

بر اساس گفته های دکتر راک مقدار سلنیوم در بیشتر انسانها بسیار کم است. به خاطر رابطه خطی که بین مقدار مخمر سلنیوم در خوراک مرغ ومقدار سلنیوم در تخم مرغ ها وجود دارد، تخم مرغ هایی که با سلنیوم غنی شده اند می توانند کمبود تغذیه انسان را جبران کنند.

دکتر راک با توجه به اینکه می دانست سلنیوم ماده سمی است آزمایشی را با مخمر سلنیوم با دوز بالا ( mpp5 ) بر روی نیمچه های گوشتی انجام داد. در نتیجه به بهبود عملکرد ( RCF و وزن کشتار ) چشمگیر و افزایش در سلنیوم ماهیچه وکبد حیوان دست یافت. این نتیجه بسیار جالب بود چرا که همین مقدار سلنیوم در شکل معدنی می تواند بسیار سمی باشد.

نتیجه می گیریم که میزان سم کمتر مخمر سلنیوم در دوز بالا به مراتب کمتر است.

( زیر عکس خانم راک) گیسلاین راک متخصص تغذیه و مسئول مزرعه تحقیقی ما کیان است. او بیش از ده سال است که بر روی آنتی اکسیدان ها در تولید حیوانات کار می کند و سرپرست مطالعات بسیاری در زمینه مخمر سلنیوم و سلنیوم غیره آلی بوده است.

 

۱-مخمر سلنیوم متوسط وزن روزنه نیمچه های گوشتی را نسبت به سلنیت افزایش می دهد.

۲- سلنیوم آلی باروری پرندگان نر را افزایش می دهد.

۳- سلنیوم آلی مقدار سلنیوم در تخم مرغ را بالا می برد.

۴- سلنیوم آلی در طیور گوشتی موجب می شود تا جوجه ها بهتر در برابر بیماریهای بورسی و رئوویروسیها مقاومت کنند.

نکات کلیدی درباره سلنیوم :

. روشهای مدرن تولید باعث ناکارایی آنتی اکسیدان در ماکیان می شود.

. سلنیوم آلی (مخمر سلنیوم ) نسبت به سلنیوم غیره آلی در طبیعت فراوانتر است.

. مکمل مخمر سلنیوم عملکرد نیمچه های گوشتی و تخم گذار را بهبود می بخشد.

. مکمل مخمر سلنیوم باعث افزایش مقاومت انعطاف پذیری و بهبود انتقال ایمنی مادر می شود.

مکمل مخمر سلنیوم باروری وجوجه آوری را بهبود می بخشد.

. مکمل مخمرسلنیوم باعث افزایش سلنیوم در تخم مرغ و بهبود نگهداری از آن می شود.

 


 

ارزیابی استفاده از مخمر در جیره غذایی گاوهای شیری

 

در هنگام ارزیابی مخمر به شش جنبه ‌از آن برای تعیین کاربرد صحیح آن می پردازیم. ابتدا در مورد کارکرد، میزان مصرف مناسب مخمر، هزینه آن و نسبت سود به هزینه آن، زمان استفاده از مخمر و در نهایت نیز توصیه های مرتبط را مطرح می کنیم.
کارکرد

اگر به کارکرد اصلی مخمر به عنوان افزودنی خوراک توجه کنیم متوجه می شویم که مخمر باید باکتری های هضم کننده فیبر در شکمبه را تحریک کند. به همین دلیل این محصول محیط شکمبه را به پایداری می رساند و دینامیک انرژی در شکمبه را بهبود می بخشد. به علاوه، مخمر تولید اسید لاکتیک را کاهش می دهد، و در جلوگیری از بروز اسیدوز نقش مثبتی دارد. به علاوه، این محصول محیط شکمبه را به ویژه در دوره انتقال که نمی توان از بی کربنات سدیم یا سایر محصولات بافری استفاده کرد به پایداری می رساند.

مخمر در شکمبه

در مطالعه دیگری که در کانادا انجام شد به بررسی برخی از پارامترهای شکمبه در جیره غذایی گاوهای دوره انتقالی پرداخت. مخمر تاثیری بر pH شکمبه نداشت اما توانسته است مقدار آمونیاک در شکمبه را به مقدار قابل توجهی کاهش دهد. به این ترتیب امکان کنترل بهتر آمونیاک، افزایش رشد میکروبی و کنترل کسر نیتروژنی فراهم می شود. با توجه به کسر مربوط به VFA شاهد ۱۰ درصد افزایش در کل VFA تولیدی هستیم و روندی رو به رشد هم نسبت به سطوح بالاتر استات در مقایسه با پروپیونات هم قابل مشاهده است. این نتایج نمایانگر تحریک باکتری های هضم کننده فیبراست

مخمر در گاوهای اوایل دوران شیردهی

در پژوهش دیگری که اخیرا در خارج از واشنگتن روی ۳۰۰ گاو انجام شد به بررسی نتایج حاصل از ۳۰ هفته تامین خوراک پس از زایمان پرداخت. در مدت پژوهش شاهد افزایشی ۵ پوندی (یا بیشتر) در میزان شیر براساس چربی تصیح شده بر اثر استفاده از یک گروه از مخمرها بودیم. بیشترین پاسخ در ۱۵ هفته پس از زایمان مشاهده می شود.

مخمر در گاوهای شیری

آخرین پژوهشی که به بررسی آن خواهیم پرداخت مطالعه ای است که در دانشگاه ویسکانسین انجام شد. در این پژوهش ۱۱ گله تجاری در ویسکانسین مورد مطالعه قرار گرفتند. مخمر وارد جیره غذایی این گاوها شد و سپس جیره مجددا به حالت اول تغییر یافت. این گله ها همانطور که از مقادیر میانگین بازده گروهی آن ها بر می آید دارای بازده بالایی بودند. ۵۸۵ گاو در این مطالعه دوگانه مورد بررسی قرار گرفتند و افزایش میانگین ۱٫۸ پوند شیر به ازای هر گاو گزارش شد. هشت مورد از ۱۱ گله پاسخ مثبتی را ارائه کردند. توجه داشته باشید که هیچ تاثیر قابل توجهی بر نتیجه آزمایش چربی یا پروتئین مشاهده نشد و نتایج حاکی از کاهش سطح این مقادیر در حیوان خوراک دهی شده با کشت مخمر نبودند.

دستورالعمل های کلی در رابطه با استفاده از مخمر در جیره گاوهای شیری

در اینجا به جمع بندی نکات مربوط به کشت مخمر می پردازیم و معیارهای نهایی را معرفی می کنیم.
میزان مصرف خوراک با مخمر مورد استفاده در خوراک در رابطه می باشد. میزان مذکور بسته به محصول مورد استفاده و شرکت تولید کننده آن دارد. بنابراین این مقدار در بازه ۲۵ تا ۱۰۰ گرم به ازای هر گاو در روز قرار دارد و میزان آن به غلظت محصول بستگی دارد. همچنین مصرف مخمر زنده یا دیواره سلولی نیز تفاوت زیادی در این میزان ایجاد می کند.
هزینه معمول این محصول ۴ تا ۶۶ سِنت به ازای هر گاو در هر روز است. براساس نتایج تحقیقاتی مطرح شده نسبت سود به زیان برای این محصول تقریبا ۴ به ۱ (۴:۱) است.
در رابطه با استراتژی مربوط به زمان مصرف این کشت باید گفت که این محصول باید در جیره غذایی گاوهای نزدیک زایمان و تازه زا و همچنین گاوهای پرتولید بکار رود. این جیره ها دائماً در حال تغییر هستند و سعی ما سازگار کردن گاوها با یک جیره پر بازده است.
براساس نتایج تحقیقات و جنبه های اقتصادی مربوطه، توصیه می شو کده از مخمر برای گاوهای گروه بندی شده به لحاظ استراتژیکی استفاده کنید.

 


– رطوبت

 

رطوبت دمای موجود در ماشینهای جوجه کشی سبب تبخیر آب ازتخم مرغها و تلفات جنین می شود. از این روتوجه به رطوبت مناسب از اهمیت بسیاری برخوردار است. از طرفی کاهش رطوبت ماشینهای جوجه کشی منجر به افزایش تبخیر و وسیع تر شدن کیسه های هوایی داخل تخم می شود. در نتیجه نوک جوجه زود تر به اطاقک هوا می رسد. همچنین افزایش رطوبت نیزمنجر به وسعت دیر بهنگام کیسه هوا شده وجوجه در این زمان قادر به تنفس نخواهند بود. رطوبت ماشینهای جوجه کشی به دمای آنها و سرعت تهویه بستگی دارد.

 

– تهویه

 

طی دوره جوجه کشی اکسیژن مورد نیاز جنین توسط منافذ موجود در پوسته تخم مرغ تامین می شود.دی اکسید کربن نیز از همین منافذ خارج می گردد.میزان اکسیژن مورد نیاز جهت رشد جنین حدود۲۱%می باشد.به ازای هر۱%کاهش میزان اکسیژن ۵%میزان جوجه دهی کاهش می یابد.همچنین عدم خروج دی اکسید کربن وتجمع آن در اطراف تخم مرغها منجر به کاهش درصد جوجه درآوری می شود.چنانچه غلظت دی اکسید کربن به ۵%برسد درصد جوجه درآوری به صفر خواهد رسید.حداکثر میزان افزایش غلظت دی اکسید کربن ماشینهای جوجه کشی ۵%می باشد. تهویه مشابه سالنهای پرورش اعمال می گردد وچون اکسیژن احتیاج است ودی اکسید کربن دفع می گردد در نتیجه در زمستان گرم ودر تابستان باید سرد باشد.در جوجه کشی فشار مثبت در تهویه مطلوب تر است و جهت تهویه از سمت تمیزترین قسمتها (سترها) به آلوده ترین بخش (اتاق شستشو) می باشد.بین قسمتهای مختلف درها دوطرفه هستند و از هر طرف قابل بازشدن می باشد.اگر تهویه در قسمتهای مختلف به صورت مجزا انجام شود مطلوبتر می باشد.

 

– چرخش تخم مرغها

 

نحوه قرار گرفتن تخم مرغها به صورتی است که قسمت پهن آنها به طرف بالا باشد،درغیر این صورت سر جوجه در قسمت باریک قرار می گیرد و قادر به تنفس نبوده وازبین می رود.چرخاندن تخم مرغها عملی است که در جوجه کشی طبیعی توسط خود مرغ انجام می شود وعدم توجه به آن منجربه کاهش جوجه درآوری می شود زیرا جنین به پوسته تخم چسبیده و تلف می شود.همچنین نزدیکی نطفه به پوسته باعث افزایش تبخیر آب از جنین می شود.عمل چرخاندن موجبات گرم شدن یکنواخت تخم مرغها را نیز فراهم می کند.این عمل چندین بار در طی روز انجام می گیرد و توسط میله ای که در زیر صفحه تخم مرغ قرار دارد صورت می پذ یرد.تعداد دفعات چرخش در طی روز حداقل ۶-۴ بار و در ماشینهای بزرگ جوجه کشی هر ۲ساعت یکبار انجام می شود.

 

صنعت جوجه کشی و مرغداری

 

۲) هچر:

 

سه روز باقی مانده، یعنی از روز ۲۱-۱۹ تخم مرغها را در داخل دستگاه هچر(جوجه گیر) قرار می دهند که دمای آن۵ /۳۷ درجه و رطوبت آن ۷۵%است.

در دستگاه هچر از سه عامل از عوامل چهارگانه مذ کور در ستر مورد توجه می باشد:

– دما

– رطوبت

– اکسیژن

علت رطوبت بیشتر در دستگاه هچر به این علت است که بعد از روز ۱۹جنین تنفس دارد ودی اکسید کربن و آب ترکیب شده و منجر به شکستگی پوسته ها می شوند.همچنین جنین در روز ۱۹مقداری از کلسیم پوسته را برداشت می کند ( ۱۲۰میلی گرم در طول ۲۱روز) .

در طی دوره ۲۱روزه جوجه کشی تخم مرغها ۱۸ روز در ستر و ۲ روز در هچر قرار دارند، ازاین رو نسبت دستگاه ستر به هچر باید ۱به ۶باشد.در این صورت اگر هر روز بخواهیم تخم مرغها را ست کنیم،بعضی روزها هچر خالی می شود به همین دلیل هر سه روز یکبار تخم مرغها را ست می کنیم.زمان انتقال تخم مرغها ازستر به هچر به شرایط تخم مرغها نیز بستگی دارد.در حقیقت زمانیکه ۲-۱%تخم مرغها نوک زده شوند زمان انتقال تخم مرغ است.

 

بهداشت وبیماریهای جوجه کشی

 

جوجه کشی به دلیل وجود نور، موادغذایی، رطوبت کافی و…بهترین محل آلودگی می باشد.ازاین رو توجه به نکات بهداشتی اهمیت بسیاری داردزیرا تولید جوجه های سالم منجر به تولید گله هایی باتولید مناسب می گردد.

برخی ازامراض ازطریق تخم به جوجه ها منتقل می شوند،از جمله میکروارگانیزمهای گروه سالمونلا که تاثیر زیادی در جوجه درآوری دارند.گروهی از امراض که از طریق تخم به جوجه منتقل نمی شوند به طور غیر مستقیم و با تاثیر بر خصوصیات تخم مرغ موجب کاهش جوجه درآوری می شوند.ازجمله بیماریهای نیوکاسل و برونشیت مزمن که ازطریق تغییرشکل دادن تخم مرغ و افزایش منافذ آن جوجه درآوری راکاهش می دهد.تخم مرغهای جوجه کشی باید تمیز شده ،در ظرف و انبارهای تمیز نیز ذخیره شوند،البته شستشوی تخم مرغها زمینه نفوذ میکروبها به داخل تخم مرغ را فراهم می کند ازاین رو شستن تخم مرغها توصیه نمی گردد و در صورت لزوم باید از آب ولرم حاوی مواد ضدعفونی کننده ،آهن وفاقد ید استفاده شود.

علاوه براین، وسایل جوجه کشی نیز باید با آب گرم و مواد ضدعفونی کننده شسته شوند.برای ضدعفونی کردن معمولا از گاز فرمالین استفاده می شود.به طور معمول تخم مرغها طی دوره جوجه کشی نیز مورد ضدعفونی قرار می گیرند. عمل ضدعفونی در ستر و هچر نیز ممکن است انجام شود،در این صورت میزان گاز و زمان ضدعفونی در هچر باید کمتر از میزان گاز وزمان ضدعفونی ستر باشد.

مواد زائد حاصله از جوجه کشی منبع مناسبی جهت رشد میکروبها می باشند، به همین دلیل این مواد سوزانده می شوند و یا در چاه های مختص به این امر دفن می گردند و موادی نظیر تخم مرغهای غیربارور، جنین های مرده و پوسته تخم مرغ به عنوان غذا در جیره طیور به کار می رود.این مواد پخته و خورد می شوند و به عنوان منبع کلسیم و پروتیئن مصرف می شوند.

 

خارج شدن جوجه ها ازماشین جوجه کشی

 

جوجه ها در روز۲۱ و یا با کمی تاخیر از تخم خارج می شوند و جوجه ها پس از خروج از تخم مدت ۲۴ساعت در ماشین باقی می مانند تا کاملا خشک شوند.طی زمان مذکور جوجه ها نیازی به آب ومواد غذایی ندارند و تمامی مایحتاج خود را از ذخایر زرده تامین می کنند.پس از گذشت ۲۴ ساعت جوجه های ناسالم که شامل جوجه های ضعیف، فلج و آنهایی که دارای ورم ناف و مقعد چسبیده هستند جدا و دور ریخته می شوند و جوجه های سالم برای فروش آماده می شوند.

 

خدمات جوجه کشی

 

 

۱) تعیین جنسیت:

 

جدا کردن خروس و مرغ در یک روزگی در نژادهای سنگین به دلیل رشد بیشتر خروس از مرغ و احتیاحات غذایی بیشتر خروس در مقایسه با مرغ، نر و ماده از یکدیگر جدا می شوند، زیرا در این صورت چنانچه هر دو جنس با هم پرورش داده شوند جیره غذایی متناسب با نیاز مرغ برای خروسها کافی نخواهد بود و جیره غذایی متناسب با نیاز خروس عناصر غذایی زیادتر از حد توصیه برای مرغها را دارا می باشد.

در نژادهای سبک یا تخمگذار رشد خروسها در حدی نیست که بتوان از آنها جهت تولید گوشت استفاده کرد.همچنین فقط ،جوجه مرغها جهت تخمگذلری استفاده می شوند، در نتیجه جوجه خروسها از بین می روند و یا در بازاربا قیمت پایین تری به فروش می رسند.

در نژادهای دو محصوله نیز بسته به نظر تولید کنندگان خروس و یا مرغ در اختیار آنها قرار می گیرد، پس در اینجا نیز تعیین جنسیت ضروری به نظر می رسد.

راه های تعیین جنسیت

۱) آتوسکسینگ: برای مشخص نمودن جنس جوجه های یکروزه از صفاتی همچون رشد و یا رنگ پرها استفاده می شود.

۲) آزمایش کلوآک (روش ژاپنی): از آنجایی که استفاده از رنگ پر و بال و یا رشد پرها مشکل می باشد، روش ژاپنی کاربردی تر است.در این روش از راه مقعد و وجود برجستگی مقعد در خروسها که مرغها فاقد آن هستند تعیین جنسیت صورت می گیرد.برجستگی مقعدی در تمام جوجه ها فرمهای متفاوتی دارد و به اشکال دکمه ای، عمودی و سه قلو دیده می شود.تشخیص جنسیت در این روش ۱۰۰%نیست و توجه به نکات دیگر نیزبه تشخیص بهتر کمک می کند.تعداد کسانی که در این امر تخصص دارند محدود می باشد و به همین دلیل دستمزد قابل توجهی دریافت می کنند.

 

۲) نوک چینی وقطع تاج:

 

در این قسمت نوک جوجه ها را کوتاه می کنند رشد نوک در آینده در حدی خواهد بود که مانع صدمه زدن به سایر جوجه ها شود.جوجه های تخمگذار علاوه بر نوک چینی د ریک روزگی در مواقع شیوع کانی بالیزم نیز یکبار دیگر نوک چینی می شوند.صدمه به تاج در مرغان تخمگذار به خصوص دسته ای که در قفس نگهداری می شوند در میزان تولید تاثیر گذار هستند.

 

۳) انتقال وتحویل جوجه های یک روزه:

 

به مدت ۳- ۲روز ذخیره زرده به عنوان منبع غذایی جوجه ها مورد استفاده قرار می گیرد.در زمینه حمل و نقل جوجه ها از محل جوجه کشی به محل پرورش باید دقت لازم را نمود، جوجه ها پس از قرار گرفتن در محل پرورش باید خیلی سریع به آب و غذا دسترسی یابند.

 

۴) واکسیناسیون:

 

واکسنها معمولا پس از خارج شدن جوجه ها از جوجه کشی و طی دوران پرورش بکار گرفته می شوند زیرا بعلت مصونیـتی که از مادر به جوجه منتقل می شود در یکی دور روز اول واکسنها بی اثر هستند، ولی امروزه در بیشتر موسسات جوجه کشی جوجه های تخمگذار را بر علیه بیماری مارک واکسینه می کنند.

 

جوجه کشی مصنوعی شترمرغ

 

شتر مرغ ماده معمولاً بین ساعت ۴ تا ۷ بعدازظهر تخمگذاری می کند. بلافاصله بعد از تخم گذاری بایستی تخم ها توسط کارگر جمع آوری شده و به محل جوجه کشی منتقل شوند.

دوران جوجه کشی ۴۲ روز می باشد. درجه حرازرت دستگاه جوجه کشی ۳/۳۶ درجه سانتی گراد و رطوبت در حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد است. وزن تخم به طور متوسط در حدود ۵/۱ کیلوگرم بوده و در پایان دوران جوجه کشی بایستی در حدود ۱۳ تا ۱۵ درصد از وزن تخم کاهش پیدا کند. در غیراینصورت ممکن است مشکلاتی در جوجه در آوری ایجاد گردد. معمولاً تخم ها به مدت یک هفته جمع آوری و در درجه حرارت و رطوبت مناسب نگهداری شده و سپس تخم های بی نطفه از دستگاه خارج می گردند. درروز سی و هشتم تخم ها به هچر منتقل شده و تا زمان خروج از تخم در دستگاه باقی می مانند. بهتر است جهت خشک شدن و فعالیت نسبی پرنده، به او اجازه داد تا به مدت ۶ تا ۱۲ ساعت دردستگاه هچر باقی بماند و سپس خارج گردد. بهداشت دستگاه و سالن جوجه کشی بسیار مهم بوده و بایستی حتی الامکان از ورود افراد متفرقه به محیط جوجه کشی خودداری شود. جوجه ها به هنگام تولد وزنی در حدود۷۰۰ تا ۱۰۰۰ گرم دارند. بند ناف توسط آیودین ضدعفونی می گردد. کف بینی های هچری نیز باید اصطکاک کافی داشته باشند تا از بازشدن پاها درجوجه جلوگیری به عمل آید. چنانچه جوجه نتواند از تخم خارج شود بایستی به جوجه کمک شود. این امر نیاز به کسب تجربه کافی داشته و هر گونه مداخله عجولانه سبب نتایج منفی درهچ خواهدشد.

 

پرورش جوجه:

 

پس از خروج از تخم جوجه ها بایستی درحرارت ۳۰ تا ۳۲ درجه سانتی گراد قرار گیرند. بهتر است این حرارت در زیر منبع حرارتی (لامپ هیتر، مادر مصنوعی) برای جوجه مهیا شده و اجازه انتخاب را برای جوجه فراهم آورد. در صورتی که شرایط جوی اجازه دهد می تواند جوجه را ۲۴ ساعت بعداز درآمدن از تخم در فضای آزاد قرارداد. مراقبت از جوجه در سنین اولیه بایستی با دقت انجام شود. بهداشت سالن کاملاً رعایت شده و شب ها شرایط مناسب از نظر دما و تهویه برای جوجه ها فراهم شود. عفونت کیسه زرده از متداول ترین علل مرگ و میر جوجه ها تا سن حدود ۱۴ روزه گی است. این عفونت می تواند از طریق تخم، دستگاه جوجه کشی، بندناف و نیز غذا و خوردن مدفوع(از طریق روده) به کیسه زرده منتقل شود. عدم جذب به موقع کیسه زرده باعث عفونت و مرگ جوجه خواهد شد. هرگونه استرس نیز می تواند شرایط را برای باقی مانده کیسه زرده در بدن جوجه و عفونت آن فراهم نماید. از دیگر علل مرگ و میر در جوجه ها را می تواند عفونت های باکتریایی، اسهال و مشکلات فیزیکی پانام برد. غذا ۲۴ ساعت بعداز هچ بایستی در اختیار جوجه قرار گیرد. غذا بایستی دارای انرژی و پروتئین بالا و از نظر املاح معدنی وویتامین ها بالانس باشد. چند روزی طول می کشد تا جوجه خوردن آب و غذا را بیاموزد واین مدت زمان کافی را برای جذب کیسه زرده فراهم می نماید. قرار دادن یک جوجه بزرگ تر در میان جوجه های تازه به دنیا آمده عمل آموختن خوردن و آشامیدن را به جوجه ها آسان می سازد. جوجه های مریض و غیرفعال را بایستی سریعاً از سایر پرندگان جدا نموده و در فضای دیگر تحت درمان قرار داد.

انباشتگی اجسام خارجی از قبیل سنگ، چوب و ساقه در پیش معده و سنگدان از دیگر عوامل مرگ و میر جوجه ها تا سن چهارماهگی می باشد. هرگونه استرس از قبیل بالانس نبودن جیره (از نظر موادغذایی ، مواد معدنی وویتامینه و غیره) نیز بیماری و عدم آرامش و سلامت پرنده می تواند به این مسأله منجر گردد. بنابراین حتی الامکان سعی شود محیط پرورش جوجه ها عاری از هرگونه اجسام خارجی باشد. واکسیناسیون جوجه ها علیه بیماری نیوکاسل در کشورمان الزامی است. تلفات ناشی از این بیماری توسط بعضی از مزارع در ایران گزارش شده است. جوجه ها به بیماری آنتروتوکسمی نیز حساس هستند. واکسیناسیون جوجه علیه این بیماری توصیه می گردد. این بیماری غیرواگیر بوده و عامل اصلی آن استرس است. (تغییرات جیره حمل و نقل، ترس، تراکم جوجه هاو….) جوجه ها به سرعت رشد کرده و درسن یک ماهگی در حدود ۳ تا ۶ کیلوگرم وزن دارند. با افزایش سن جوجه ها بایستی فضای بیشتری در اختیار آنان قرار داد. گردشگاه جوجه ها بایستی دارای سایبان بوده و خاک بهترین انتخاب به عنوان بستر می باشد. بستر فضای مسقف بهتر است از جنس بتن باشد تا به راحتی بتوان آن را شست وشو داد و ضدعفونی کرد. در بعضی از مزارع از سیستم حرارت زیرزمینی به عنوان منبع حرارت استفاده می نمایند.

این مسأله باعث گرمی بستر و آرامش پرنده و نیز کاهش تلفات ناشی از عفونت کیسه زرده خواهد شد. در سن سه ماهگی جوجه ها وزنی بین ۲۰ تا ۳۰ کیلوگرم خواهند داشت. بعداز سن ۳ ماهگی جوجه ها نسبتاً مقاوم بوده و تلفات کاهش می یابد. بعداز سن ۳ ماهگی بیشتر تلفات ناشی از مسائل فیزیکی است. از سن سه ماهگی تا پایان یکسالگی (زمان کشتار) جوجه ها در فضاهای محصور نگهداری می شوند. معمولاً به ازاء هر پرنده، حداقل ۵۰ متر مربع فضای گردشگاه در اختیار قرار می گیرد. فضای سایبان برای هرپرنده نیز ۵ متر مربع است. بنابراین بعداز سن سه ماهگی پرندگان نیاز به سالن های بسته نخواهند داشت. بعداز سن سه ماهگی پرندگان به سرما و گرما بسیار مقاوم هستند. پرندگانی که به عنوان مولد انتخاب می شوند بعداز سن یکسالگی از جیره های نگهداری استفاده می نمایند.

 


 

سال ۲۰۱۵ را می توان به عنوان سالی که حفظ سودآوری فارم های پرورش گاو شیری را به چالش می کشد نام برد. زیرا نمودار قیمت شیر رو به کاهش بوده و فروش شیر و محصولات مرتبط بدلیل عرضه زیاد با مشکل روبرو شده است. لذا راهکارهایی که بتواند بخشی از این چالش ها را کاهش دهد میتواند در تداوم این مسیر سخت مفید باشد. پروفسور مایک هاتجنس استاد دانشگاه الینویس در مصاحبه مطبوعاتی اخیر خود برخی از قوانین طلایی که در تغذیه گاوهای شیری حتی در شرایطی که قیمت شیر افت پیدا می کند را نباید شکست را بیان داشته است.
زمانی که قیمت شیر پایین می آید، مدیریت گله گاوهای شیری باید دوباره بررسی شود و این عمل اهمیت بسیاری دارد. در تحت این شرایط نباید کیفیت شیر افت پیدا کند. شما به عنوان صاحب گله یا مدیر دامداری مسئول کیفیت محصول واحد دامداری هستند و در مقابل آن باید پاسخگو باشید.

 

 

 

در زیر ۵ مورد از راهکارهای مدیریتی که موجب بهبود کیفیت شیر می شود ذکر شده است:

۱- گاوها و محیط اطرافشان (محل نگهداری): گاوهای پرتولید نیاز به ۱۱ تا ۱۲ ساعت دراز کشیدن برروی سطح تمیز، خشک و برروی یک بستر راحت دارند. شما باید در جایگاه حضور پیدا کرده و به گاوها نگاه کنید و صدای آن ها را بشنوید. باید برای گاوها فضا کافی برای حرکت دادن راحت سر و گردن فراهم شود. برای رسیدگی به وضعیت راحتی و آسایش گاوها باید میزان تسهیلات مورد نیاز برای رفع نیازهای رفتاری و ایمنی گاوها که ممکن است موجب جراحت، لنگش یا ناهنجاری های رفتاری می شود را رفع نمود. گاوهای تمیز عملاً موجب کاهش زمان و نیروی کار صرف شده در سالن شیردوش برای دوشیدن گاو می شود.

۲- ازدحام و تراکم در گله: ازدحام بیش از حد گاو در گله موجب کثیف تر شدن گاوها و نیروی کار بیشتر برای تمیز کردن گاوها در زمان شیردوشی می شود که منجر به کاهش بهره وری در سالن شیردوش و کیفیت شیر می شود. برای هر گاو در داخل جایگاه باید یک مکان مجزا وجود داشته باشد. برای گاوها باید در حدود ۱۴ متر فضای استراحت در بهاربند در نظر گرفته شود و هر گاو به فضایی به اندازه ۷۵ تا ۹۲ سانتی متر آخور و ۹۲ سانتی متر به ازای هر ۱۰ تا ۱۵ راس گاو آبشخور در نظر گرفته شود. تراکم بیش از حد در گله یکی از عوامل اصلی ایجاد کننده استرس برای حیوان است که موجب افزایش بروز ورم پستان، افزایش SCC و پایین آمدن کیفیت شیر می شود. که شاید لزوماً ۶۰ تا ۹۰ روز پس از گوساله زایی این شرایط بطور مستقیم بروز نکند.
۳- در نظر گرفتن رویه ثابت برای گاوها: عمل شیردوشی در گاوها باید روزانه در زمان مشابهی انجام شود. انجام تمامی اعمال در هنگام شیردوشی باید با در نظر گرفتن یک دستورالعمل ثابت در محیط آرام و بدون استرس انجام شود.
۴- ابزار و تجهیزات شیردوشی: شرایط قسمت انتهایی سرپستانک و سلامت آن اهمیت بالایی در حفظ کیفیت بالای شیر و کاهش بروز ورم پستان دارد. اگر شیلنگ واحد شیردوش خیلی بلند باشد امکان گره خوردن در آن بالا می رود و شیر در این شرایط می تواند آسیب ببیند در ضمن موجب افزایش مدت زمان شیردوشی هم می شود. پیچ خوردگی لاینرهای داخلی دستگاه خرچنگی، نکهداری ضعیف از خرچنگی وجود زایده ها و شکاف هایی گازگیر، خراب شدن واشرها و درزگیرها و شیلنگ های فرسوده تاثیر منفی بر کیفیت شیر و افزایش نرخ ابتلا به ورم پستان جدید می شود. در ضمن این موارد می تواند برروی رفتار گاو در سالن شیردوش و یا جایگاه تاثیر گذاشته و به بافت سرپستانک آسیب وارد کند.
۵- روال عادی شیردوشی: شیر را می توان به صورت خوب و یا بد با یک روال دوشش معمول بدست آورد. با روال دوشش آرام و ثابت در هر مرحله از شیردوشی و بوسیله هر یک از کارکنان شما می توانید تولید شیر خود را به میزان ۵ درصد افزایش دهید در حالی که موجب کاهش در واحد زمانی نیز شوید. برای هر دقیقه ای که دستگاه شیر دوش به پستان متصل است، حداقل باید ۶٫۵ پوند شیر در ۳ بار دوشش بدست آید. برای ۲۵ پوند اول تولید، نیاز به زمانی بیش از ۴ دقیقه نیست ولی برای هر ۱۰ پوند تولید اضافی بعدی به زمانی کمتر از ۳۰ ثانیه نیاز است.
هیچ مورد جادویی برای تولید شیر با کیفیت وجود ندارد. این موارد کوچک ذکر شده نیز نیاز به سرمایه گذاری بزرگی ندارد ولی موجب بهبود در کیفیت شیر می شود.به یاد داشته باشیم که همیشه بهترین چیزها را برای گاوهای خود فراهم کنید تا آنها نیز بهترین عملکرد خود را داشته باشند.

 


بیماری های تغـذیه ای:ریکتز Rickets : ریکتز می تواند در پرندگان جوان به علت کمبود ویتامینD3 ، کلسیم و یا فسفر رخ دهد. غذا های تجاری تامین کننده مواد غذایی هستبد اما اگر آنها بیش از حد رقیق باشد مواد غذایی کافی در دسترس پرنده قرار نخواهد گرفت. پرنده می تواند ویتامین D3 خود را از ترکیب ویتامین D3 مواد غذایی و همچنین از در معرض قرار گرفتن نور خورشید بدست آورد.کمبود هرگونه مواد غذایی می تواند شروع مشکلات در پرندگان تخم گذار باشد. تخم آنها کاهش پیدا می کند و یا کیفیت پوسته آن پایین می آید. در چندین مورد در مرغ های خانگی مشاهده شده است که بیماری خستگی مرغهای در قفس (بیماری استخوان شکننده یا Osteoporosis) به این علت بوجود آمده است. همین طور که از اسم این بیماری می آید، این بیماری در پرندگانی که در زمین رشد می کنند دیده نمی شود.کمبود ویتامین A Vitamin A Deficiencyکمبود ویتامین A یک بیماری تغذیه ای معمول در جوحه های کوچک است.این بیماری بیشتر در پرنده هایی که فقط با غله و یا علوفه تغذیه می شوند دیده می شود.پرنده ها می توانند ویتامینA را از غذاهای سبز تابستان بدست آوررند و در مدت کوتاهی در کبد ذخیره کنند، ولی هر چقدر غذای سبز دریافت کنند بار هم کمبود دارند، مگر اینکه ویتامین خود را از منبع دیگری تامبن کنند.نشانه های این بیماری شامل، گیج بودن، لاغری، رنگ پریدگی عضلات، رنگ پریدگی مخاطات و کوری عصبی و همچنین وجود لکه های خون در تخم مرغ ها نشانه این بیماریست.اگر این بیماری زود تشخیص داده شود با مکمل های ویتامینی قابل درمان خواهد بود.

 

بیماری های مدیریتی طیور

 

ü بیماری های انگلی:کوکسیدیوز Coccidiosis :یک بیماری انگلی است که عموما در پرنده هایی که در آشغال ها و کود زندگی می کنند دیده می شود.اگر یک بار کوکسیدیوز به مرغ داری شما بیاید ریشه کن کردن آن خیلی مشکل خواهد بود. این عفونت کاهش پیدا خواهد کرد اگر آشغال ها و کودها به طور منطقی خشک شوند. عفونت می تواند سبب کاهش وزن گیری و یا کاهش تولیدات شود. زیرا این انگل بافت های روده کوچک را مورد تهاجم قرار می دهد و ایجاد مزاحمت در هضم و جذب در دستگاه گوارش می کند. در این بیماری اسهال و احتمالا قطره های خون دیده می شود. هر چند که نشانه های این بیماری وابسته به سایر بیماری ها است اما عفونت های ایجاد شده ممکن است پرنده را بکشد. کوکسیدیواستاتها اغلب برای درمان و یا پیشگیری از عفونت در پرندگانی که در بستر پرورش می یابند استفاده می شوند. این دارو ها احتیاط مصرف دارند و باید آنها را با احتیاط مصرف کرد.اگر چه این دارو ها برای مرغ مفیدند ولی برای بعضی حیوانات دیگر سمی هستند (مثل سگ ها و اسب ها)، همچنین این دارو ها برای مرغابی ها و یا غاز ها مفید است. همچنین هنگام کشتار پرنده ها نباید از این دارو ها استفاده کرد(در این زمینه با دامپزشک ویا جیره نویس خود مشورت کنید.).اگر پرندگان برای مدت زیادی نگه داشته می شوند، امکان این وجود دارد که بتدریج بر علیه کوکسیدیوز ایمنی بوجود آید. این مکانیسم فوق الغده مهم است برای پرندگانی که از تخم آنها استفاده می شود.زیرا ایمنی در تخم آنها هم بوجود می آید، و جوجه های آنها اگر در هفته ۳ و۴ آنتی کوکسیدیوز دریافت کرده باشند، کافی است. و دیگر احتیاجی به در یافت داروی دیگری ندارند و این روش بسیار اقتصادی است. برای تحریک سیستم ایمنی ، وقتی با یک دز پایین کوکسیدیواستات ها در جیره استارتر داده شود پرنده دچار یک عفونت ملایم میشوند وسیستم ایمنی گسترش پیدا میکند.اگر برای بار اول به پرنده ها به دقت دارو داده شود عفونت های شدید کاهش پیدا می کند. اگر نشانه ها مشاهده شدند (اسهال، پرهای ژولیده، بی میلی و سستی) دارو های ملایم تهیه شده در آب می توانند با عفونت مبارزه کنند

.مایت ها ((mites: مایت های پرندگان، کوچک، سیاه و حشره های خون خوار هستند. آنها حشره را نمی کشند اما می توانند سبب کاهش تولید تخم مرغ در مرغ های تخم گذار شوند. آنها برای مدت زیادی بر روی پرنده زندگی نمی کنند، بنابراین فاصله انداختن بین دو دوره جوجه ریزی کمک زیادی به خروج مایت ها می کند. همچنین می توان از حشره کش ها بر علیه مایت ها استفاده کرد.برای پی بردن به وجود مایت هامی توان به دنبال آنها در زیر پر پرندگان در قسمت مخرج گشت. روش دیگر قراردادن پرهای ژولیده پرندگان روی تکه کاغذ سفید است، مایت ها بر روی تکه کاغذ مانند لکه ای یا نقطه ای سیاه رنگ نمایان می شود.

شپش ها ((Lice:ششپش ها مانند مایت ها عمومی نیستند.آنها تغذیه می کنند از فولیکول های پوست و سبب کاهش محصولات می شوند.تخم های آنها مانند خوشه ای سفید رنگ بر روی پایه فولیکول پرها نمایان است. همانند مایت ها با فاصله مناسب بین دو دوره می توان آنها را بیرون کرد یا اینکه از حشره کش ها استفاده نمود.

ü کانی بالیسم Cannibalism:کانی بالیسم وقتی شروع می شود که پرندگان با نوک خود به پر ها یا پنجه پاهها یا سرها و یا مخرج دیگر پرندگان را مورد هجوم قرار دهند. اگر آن منطقه در ادامه نوک زدن خونریزی کند، ممکن است مرگ پرنده را در پی داشته باشد. نوک زدن به مخرج اغلب در مرغ هایی که در بستر زندگی می کنند و یا بوقلمون ها اتفاق می افتد.مرغ های جوان به خصوص آنهایی که وزن بیشتر دارند، استعداد بیشتری برای بیرون زدگی دارند(اویداکت بعد تخم گذاری به جای خود بر نمی گردد)، که محرک نوک زدن به مخرج است. همچنین ممکن است در این زمان روده ها هم به بیرون هدایت شود.این یک مورد برای کانی بالیسم است. بیشتر موارد در مورد تخم گذار ها و سپس در مورد گوشتی ها است. این موارد در حالات کمبود های مواد معدنی از قبیل: نمک، ویتامین ها یا اسید آمینه ها (سازنده پروتئین ها). موارد دیگر در ایجاد کانی بالیسم استرس ها مثل محرومیت از غذا، ازدحام زیاد، گرمای زیاد، نامناسب بودن تهویه ها و شدت نور زیاد است.حذف کردن این استرس ها می تواند کمک به حذف یا کاهش کانی بالیسم شود. اگر ممکن باشد باید مجروحین کانی بالیسم را جمع آوری کرد وبری مدتی آنها را جدا گانه پرورش داد تا جراحات آنها خوب شود. بیرون بردن آنها از گله کمک به از بین بردن تحریک نوک زدن در سایرین می کند.یک روش مناسب دیگر برای کنترل و یا پیشگیری از کانی بالیسم دست کاری در نور دهی است. کاهش شدت نور و یا خاموشی در خلال نور دهی در روز کمک به آرام کردن کانی بالیسم می شود. همچنین استفاده از نور قرمز کمک به این گونه موارد می کند. مدت نور دهی در مرغ های بستر نباید کم شود. راه حل دیگر چیدن منقار در همه پرندگان در هچری(روز آخر) یا بعد از آن است.نوک های تیز(فقط یک بخش خیلی کوچک) از منقار را می توان با سوهان ناخن و یا نوک چین برقی اصلاح کرد. با این روش نوک ها خطر کمتری برای دیگر پرندگان دارد، اما باید مراقب بود که به آب خوردن و دان خوردن پرنده صدمه ای وارد نشود.

ü بیماری های متابولیک (Metabolic Diseases):

بیماری های متابولیک، ارگان های داخلی بدن و رشد آنها را مورد تاثیر قرار می دهد و موجب از بین رفتن قسمت زیادی از مرغ های اقتصادی و خانگی می شود. پرندگان اصلی این عارضه بوقلمون ها و مرغ های گوشتی هستند. بیشترین ضرر این بیماری کاهش در اندازه رشد است.دو نوع مهم از بیماری های متابولیکی عبارتند از، بی نظمی در سیستم قلبی- ریوی، سندرم مرگ ناگهانی و آسیت می باشد. یک نوعی از بیماری لنگش پا، اثبات شده است که وابسته به اختلالات متابولیکی است. این اختلالات متابولیکی می تواند به طور قابل توجهی در کاهش رشد موثر باشد. که می تواند در اثر کاهش خوردن غذا باشد. برای مثال، حظور غذا فقط در مدت روشنایی روز (بعد از سن یک هفتگی).غذاهایی که کمتر کامل می شوند سبب می شوند که جذب مواد غذایی کمتر شده و به دنبال آن کاهش رشد مرغ یا جوحه را در پی دارد. ذکر این نکته الزامی است که جیره جوجه گوشتی با جیره جوجه تخم گذار تفاوت های زیادی با هم دارند، ونمی توان آنها را به جای یکدیگر به گله داد.روش دیگر در کاهش رشد جوجه ها استفاده از مدیریت نور دهی است که از لحاظ تجاری موفقیت آمیز بوده است. این برنامه نور دهی تعداد ساعت های نور را در روز که به پرنده داده می شود کاهش می دهد (بعد از روز ۵ تا ۷) برنامه های که هم اکنون هستندزمان نور دهی را از ۲۴ ساعت در روز به ۶تا۸ ساعت می رساند و به دنبال آن به صورت هفتگی نور را افزایش می دهند. برای جوجه های گوشتی این افزایش به طور تقریبی ۴ ساعت در هفته افزایش می یابد و برای بوقلموی ها تقریبا ۲ ساعت در هفته. این برنامه ها تقریبا برای بزرگ کردن گله های کوچک غیر عملی هستند. نگه داشتن نور دهی در طی ساعت های نور طبیعی روز یا در محدوده ۸ تا ۱۲ ساعت در روز کمک زیادی به کاهش تعداد زمین گیری ها و یا مرده ها دارد] . البته به اعتقاد بنده این روش برای جوجه های تخم گذار است نه برای جوجه های گوشتی

ü سندرم مرگ ناگهانی (Sudden Death Syndrome):جوجه ها و بوقلمون هایی که از سندرم ناگهانی مرگ تلف می شوند اغلب موارد به صورت به پشت افتاده می میرند و در هیچ زمانی به جلو نمی افتند. آنها بدون ظهور هیچ گونه نشانی تلف می شوند، مستقیما بعد از یک تشنج می میرند. آنها معمولا پرندگانی درشت و در اغلب موارد خروس ها هستند.چرا اینکه پرندگان می میرند هنوز مشخص نیست، اما این مشخص شده است که در همه آنها بی نظمی در سرخرگ ششی وجود داشته است. در گله های گوشتی از یک هفتگی شروع شده و حد اکثر تا حول و هوش هفته سوم ادامه دارد. رشد سریع یکی از دلیل های آن است. رشد آهسته تر کمک خواهد کرد تلفات کمتری داشته باشیم.

ü آسیت و نا کار آمدی قلب (Ascites and Heart Failure): آسیت در هنگام بروز فشار بر روی سیستم سرخرگ ریوی و جمع شدن مایعات در بطن پرنده بوجود می آید. در چندین مورد شانه ها و چنگال های آبی رنگ یافت شده است. تنفس آنها بدون صدا و با دهان باز است و همچنین پرهای آنها ژولیده و موج دار است. این پرندگان ممکن است بدون هیچ نشانه بارزی بمیرند. پرندگانی هم که در این بیماری زنده می مانند محکوم به ذبح شدن هستند زیرا نگه داشتن آنها اقتصادی نیست.خیلی از موارد ممکن است منجر به گسترش آسیت شود. این بیماری با رشد سریع و دمای سرد در طی جوجه کشی، ارتفاع زیاد از زمین، نمک بیش از حد در جیره غذایی و یا فاکتور های ژنتیکی تحرک می شود.پیشگیری از این بیماری شامل، جلوگیریاز رشد سریع پرنده ها، اطمینان از هوای گرم و مناسب در اتاق جوجه کشی و کنترل کیفیت آب (از لحاظ مقدار سدیم ). همچنین مهم است انبار غلات هم دارای تهویه مناسب باشد چرا که آمونیاک می تواند سبب آسیب به بافت ریه و ایجاد استعداد بروز آسیت شود.

ü مشکلات پا( فلجی، پا های ناتوان، لنگش) Leg Problems(Cripples, Leg Weakness, Lameness)همه پرندگان می توانند در معرض مشکلات پا ها قرار گیرند اما به نظر می رسد این مشکلات بیشتر در مرغ های گوشتی دیده می شود. پا ها ممکن است به صورت گوشه دار و عجیب و غریب و زاویه دار در بدن باشد و یا ممکن است به صورت زانوی بد شکل که به صورت پا های کمانی دار به بظر می رسد و یا به صورت مبالغه آمیز به صورت زانوی گاوی شکل درآید. اغلب این مشکلات آنقدر سخت هستند که پرنده نتواند به راحتی حرکت کند و غذا وآب مناسب رابه دست آورد و در نتیجه وزن گیری آهسته تری خواهد داشت. مشکلات دیگر نیز می توانند در بالای مفصل پا اتفاق بیافتد. این پرنده ها به سختی می توانند در اطراف خود حرکت کنند.یکی از علت های اصلی که باعث بد شکل شدن زاویه دار در مرغ های گوشتی و یا بوقلمون ها می شود رشد سریع آنها است. اثبات شده است که در رشد آهسته تر پرندگان و یا در شرایط نور دهی مناسب و یا محدودیت غذا های ملایم سبب کاهش اینگونه مشکلات خواهد شد.مشابه این مشکلات در بخش بیماری های متابولیک بحث شد.اگر در زمانی که جوجه وارد سالن می شود بستر مناسبی در سالن نباشد، پرندگان جوان تعادل خود را از دست می دهند و لیز می خورند. این خود عاملی در ایجاد مشکلات در پاها است. مخصوصا در بوقلمون های جوان و مرغ های آبزی. همچنین وجود سالن های نسبتا خشک مهم به نظر می رسد اما نباید به حدی خشک باشد که گرد و غبار در سالن ها داشته باشیم. سالن های نمور می توانند در ایجاد مشکلات پاها و جراحات آنها موثر باشد.تغذیه های بد و یا بالانس نشده هم یکی از عوامل این بیماری است. پا ها رشد میکنند وسبب ایجاد بد شکلی می شوند. ویتامین و یا مواد معدنی (منگنز، روی، سلنیوم، ویتامین E، بیوتین، نیاسین، اسید فولیک، ریبو فلاوین، پیرو دوکسین) می توانند سبب ظهور این بیماری شوند . کمبود های پروتئین و متعادل نبودن اسید آمینه ها هم می توانند سبب ظهور این بیماری شوند.عفونت های میکروبی هم می توانند این بیماری را ایجاد کنند. مفصلهل ممکن است ورم داشته و یا نداشته باشند، پرنده از حرکت کردن امتناع میکند. کاهش استرس ها می تواند به بهبود این بیماری کمک کند. شما می توانید با جلوگیری از سرما (به خصوص در شب)، ازدحام زیاد، شرایط محیط نمور و جلوگیری مناسب از بیماری ها از ایجاد این بیماری پیش گیری میکند.

 


ویروس آنفولانزا از یک RNA تک رشته­ ای تشکیل شده است. این ویروس از جنس آنفولانزای نوع A خانواده ارتومیکسوویریده [۱]می باشد. دسته بندی این ویروس بر اساس آنتی­ژن­های سطح سلولی ویروس صورت می­گیرد.  لایه سطحی خانواده این ویروس دارای ۱۶ زیرمجموعه هماگلوتینین[۲] (H) و ۹ زیر مجموعه نورآمینیداز تشکیل شده است. آرایش سطحی نورآمینیداز [۳] و هماگلوتینین های سطح سلول به گونه ای است که قابلیت جابجایی را داشته و سبب به وجود آمدن ویروس جدید و با ویژگی­های متفاوت را دارد.

 

ویروس آنفولانزای مرغی

آنفولانزای مرغی

 

برای مطالعه ادامه مطلب برر روی عکس کلیک کنید و یا بر روی لینک فوق کلیک کنید .

ترجمه و تصحیح

فاطمه فرهمند