ارزیابی کیفیت جایگزین شیر گوساله

ترکیب جایگزین های شیر بر عملکرد گوساله ها در طول دوره قبل از شیرگیری تأثیر می گذارد. از عوامل مهم می توان به منبع و مقدار پروتئین و انرژی، مکمل های ویتامینی و مواد معدنی و گنجاندن مواد افزودنی مهم تغذیه ای اشاره نمود. متأسفانه روش های سنتی مورد استفاده برای تعیین کیفیت جایگزین شیر ممکن است برای جایگزین هایی که امروزه برای پرورش گوساله ها استفاده می شود مفید نباشد.
قابل تشکیل لخته یا دلمه

یکی از آزمون ها برای تخمین کیفیت جایگزین های شیر قابلیت تشکیل لخته می باشد. سال های پیش این آزمون برای تعیین اینکه جایگزین شیر حاوی شیر پس چرخ و یا کازئین می باشد، مورد استفاده قرار می گرفت وقتی مقدار کمی رنین به یک نمونه از جایگزین شیر افزوده شود باعث این می شود که کازئین در جایگزین شیر به شکل لخته درآید. تشکیل لخته محکم تر نشان دهنده میزان کازئین بیشتر در جایگزین شیر است این آزمون دقت زیادی ندارد. تعداد کمی از جایگزین های شیر جدید حاوی کازئین و یا شیر پس چرخ می باشند، که منجر به تشکیل لخته پایین تر در آن ها می شود. این بدین معنا نیست که تمام جایگزین ها کیفیت ضعیفی دارند. تحقیقات انجام شده به وضوح نشان می دهند که آب پنیر سلول های قرمز و پروتئین های پلاسما می توانند مانند پروتئین کازئین از نرخ رشد گوساله ها حمایت و پشتیبانی نمائید.

فیبر خام

یکی دیگر از روش های برآورد کیفیت پروتئین مقدار الیاف خام آن است. فیبر خام در ارتباط با مقدار پروتئین های گیاهی اضافه شده به جایگزین های شیر است. دانه سویا، گندم و سایر پروتئین های گیاهی حاوی مقادیر متفاوتی از الیاف می باشند. مقدار الیاف خام جایگزین نیز به ما مقدار نسبی این پروتئین های گیاهی اضافه شده به جایگزین شیر را نشان خواهد داد؛ با این حال هیچ گونه اطلاعاتی در زمینه قابلیت هضمی این پروتئین ها به ما نمی دهد. معمولاً جایگزین های شیر را می توان در سه دسته زیر دسته بندی نمود:

* ​۰٫۱۵ درصد الیاف خام یا کمتر- بدون پروتئین های گیاهی
* ​۰٫۱۵ تا ​۰٫۵۰ درصد الیاف خام – با مقادیر پایین و یا توسط پروتئین های گیاهی
* بالای ۰٫۵۵ درصد الیاف خام – دارای سطوح بالای پروتئین های گیاهی

با این حال برخی از منابع پروتئینی گیاهی (مانند کنسانتره پروتئین سویا و سویا ایزوله شده) حاوی مقادیر پایینی از الیاف خام می باشند و بنابراین اندازه گیری الیاف خام لزوماً نشان دهنده درصد وجود پروتئین های گیاهی در جایگزین های شیر نمی باشد. در نتیجه مهم است که اطلاعات ارائه شده همراه با آن جایگزین شیر برای تعیین اینکه آیا از پروتئین های گیاهی برای فرموله کردن جایگزین های شیر استفاده شده است کنترل شود.
جایگزین های شیر حاوی سویا می تواند حاوی مواد ضد تغذیه ای مانند مهار کننده ترپسین باشد. این پروتئین ها در محصولات دانه سویا موجب افت قابلیت هضمی و کاهش عملکرد حیوان می شود. در برخی از جایگزین های شیر از پروتئین سویایی استفاده می شود که از طریق شیمیایی اصلاح شده اند و قابلیت هضمی آنها افزایش یافته و ترکیبات ضد تغذیه ای آنها کاهش یافته است. به طور کلی این جایگزین های شیر میزان انرژی و پروتئین برای رشد به میزان تقریباً ۹۰ درصد جایگزین های شیر حاوی پروتئین های حیوانی را فراهم می کنند. این جایگزین های شیر در دسترس می باشند و قیمت پایین تری نسبت به جایگزین های شیر حاوی تماماً پروتئین های شیری و حیوانی مانند سلول های قرمز خون و پلاسما دارا می باشد.
بهترین روش تعیین کیفیت جایگزین های شیر بررسی عملکرد حیوان می باشد.

برخی از این عواملی که با عملکرد در ارتباط می باشند عبارتند از:
* یک تولید کننده معتبر
* آنالیز جایگزین شیر از نظر پروتئین و چربی
* مواد مورد استفاده
* سطح داروهای استفاده شده در آن
* سایر خصوصیات مانند قابلیت انحلال ، عدم وجود مواد رنگی و توانایی محلول ماندن