تغذیه و از شیرگیری سریع گوساله

توصیه های سنتی که برای تغذیه گوساله های شیری وجود دارد ارائه ۸ تا ۱۰ درصد وزن بدن از شیر کامل یا جایگزین های شیر می باشد. از آنجایی که معمولاً گوساله ها در زمان تولد وزن کشی نمی شوند و وزن متوسط تولد گوساله های هلشتاین ۴۰ کیلوگرم است، به طور کلی در بیشتر موارد با ۲ لیتر خوراک مایع برای دو بار در روز تغذیه می شوند.
این مقدار خوراک مایع اساساً احتیاجات نگهداری گوساله را تا زمان تغذیه با کنسانتره تامین می نماید. در شرایط مناسب (استرس یا بیماری کم و یا عدم آن ها، فشارهای عفونی و آلودگی های اندک، و شرایط جایگاه که نه خیلی سرد و نه خیلی گرم) یک گوساله ۴۰ کیلوگرمی می تواند در حدود ۲۰۰ گرم در هر روز افزایش وزن با مصرف این حجم شیر (۴لیتر در روز) داشته باشد.
تحت این شرایط تغذیه ای گوساله ها گرسنه می شوند و شروع به خوردن کنسانتره اولیه می کنند و این امکان را می دهند تا آنها را از خوراک مایع در اسرع وقت گرفته شود.
این سیستم چه محدودیت هایی دارد؟
دلایل مختلفی برای عدم کافی بودن تغذیه با ۲ لیتر شیر برای دو بار در روز وجود دارد:
– از آنجایی که تمامی گوساله ها وزن کشی نمی شوند، اگر تمام گوساله ها با مقدار مشابهی از شیر تغذیه شوند، گوساله هایی که وزن بالاتری دارند، انرژی کافی را برای نگهداری خود دریافت نمی کنند.
– تحت شرایط مختلفی گوساله ها نیاز به میزان انرژی بالاتری دارند که از آن جمله می توان به درجه حرارت های پایین  ۱۵ درجه سانتیگراد، استرس های حرارتی، بیماری و یا پس از واکسیناسیون اشاره نمود. تحت این شرایط ممکن است گوساله ها تحت شرایط سوء تغذیه قرار گیرند.
– مطالعات انجام شده نشان می دهند که گوساله های تغذیه شده با بیش از ۴۴ لیتر در روز سرعت رشد سریع تر و وضعیت سلامت بهتری دارا می باشند.
– گوساله های که زودتر از شیر گرفته می شوند تبدیل به تلیسه هایی می شوند که رشد سریع تری داشته و پتانسیل تولید شیر نیز در آن ها بالاتر می باشد.

گوساله های تازه متولد شده کاملاً وابسته به تغذیه با شیر می باشند. شیردان (معده چهارم) تنها بخش فعال در این مرحله می باشد. برای ورود شیر به شیردان، شیار مری بوسیله رفلکسی ایجاد شده و بنابراین شیر وارد شکمبه نمی شود. عملکرد شیار مری در زمانی که گوساله از نوک پستان و یا نیپل ها تغذیه می شوند بهتر بوده و در شرایط تغذیه شیر از داخل سطح عملکرد آن کاهش می یابد. اگر این رفلکس به درستی انجام نشود، گوساله بیمار خواهد شد و رشد نخواهد کرد.

 


ارزیابی کیفیت جایگزین شیر گوساله

ترکیب جایگزین های شیر بر عملکرد گوساله ها در طول دوره قبل از شیرگیری تأثیر می گذارد. از عوامل مهم می توان به منبع و مقدار پروتئین و انرژی، مکمل های ویتامینی و مواد معدنی و گنجاندن مواد افزودنی مهم تغذیه ای اشاره نمود. متأسفانه روش های سنتی مورد استفاده برای تعیین کیفیت جایگزین شیر ممکن است برای جایگزین هایی که امروزه برای پرورش گوساله ها استفاده می شود مفید نباشد.
قابل تشکیل لخته یا دلمه

یکی از آزمون ها برای تخمین کیفیت جایگزین های شیر قابلیت تشکیل لخته می باشد. سال های پیش این آزمون برای تعیین اینکه جایگزین شیر حاوی شیر پس چرخ و یا کازئین می باشد، مورد استفاده قرار می گرفت وقتی مقدار کمی رنین به یک نمونه از جایگزین شیر افزوده شود باعث این می شود که کازئین در جایگزین شیر به شکل لخته درآید. تشکیل لخته محکم تر نشان دهنده میزان کازئین بیشتر در جایگزین شیر است این آزمون دقت زیادی ندارد. تعداد کمی از جایگزین های شیر جدید حاوی کازئین و یا شیر پس چرخ می باشند، که منجر به تشکیل لخته پایین تر در آن ها می شود. این بدین معنا نیست که تمام جایگزین ها کیفیت ضعیفی دارند. تحقیقات انجام شده به وضوح نشان می دهند که آب پنیر سلول های قرمز و پروتئین های پلاسما می توانند مانند پروتئین کازئین از نرخ رشد گوساله ها حمایت و پشتیبانی نمائید.

فیبر خام

یکی دیگر از روش های برآورد کیفیت پروتئین مقدار الیاف خام آن است. فیبر خام در ارتباط با مقدار پروتئین های گیاهی اضافه شده به جایگزین های شیر است. دانه سویا، گندم و سایر پروتئین های گیاهی حاوی مقادیر متفاوتی از الیاف می باشند. مقدار الیاف خام جایگزین نیز به ما مقدار نسبی این پروتئین های گیاهی اضافه شده به جایگزین شیر را نشان خواهد داد؛ با این حال هیچ گونه اطلاعاتی در زمینه قابلیت هضمی این پروتئین ها به ما نمی دهد. معمولاً جایگزین های شیر را می توان در سه دسته زیر دسته بندی نمود:

* ​۰٫۱۵ درصد الیاف خام یا کمتر- بدون پروتئین های گیاهی
* ​۰٫۱۵ تا ​۰٫۵۰ درصد الیاف خام – با مقادیر پایین و یا توسط پروتئین های گیاهی
* بالای ۰٫۵۵ درصد الیاف خام – دارای سطوح بالای پروتئین های گیاهی

با این حال برخی از منابع پروتئینی گیاهی (مانند کنسانتره پروتئین سویا و سویا ایزوله شده) حاوی مقادیر پایینی از الیاف خام می باشند و بنابراین اندازه گیری الیاف خام لزوماً نشان دهنده درصد وجود پروتئین های گیاهی در جایگزین های شیر نمی باشد. در نتیجه مهم است که اطلاعات ارائه شده همراه با آن جایگزین شیر برای تعیین اینکه آیا از پروتئین های گیاهی برای فرموله کردن جایگزین های شیر استفاده شده است کنترل شود.
جایگزین های شیر حاوی سویا می تواند حاوی مواد ضد تغذیه ای مانند مهار کننده ترپسین باشد. این پروتئین ها در محصولات دانه سویا موجب افت قابلیت هضمی و کاهش عملکرد حیوان می شود. در برخی از جایگزین های شیر از پروتئین سویایی استفاده می شود که از طریق شیمیایی اصلاح شده اند و قابلیت هضمی آنها افزایش یافته و ترکیبات ضد تغذیه ای آنها کاهش یافته است. به طور کلی این جایگزین های شیر میزان انرژی و پروتئین برای رشد به میزان تقریباً ۹۰ درصد جایگزین های شیر حاوی پروتئین های حیوانی را فراهم می کنند. این جایگزین های شیر در دسترس می باشند و قیمت پایین تری نسبت به جایگزین های شیر حاوی تماماً پروتئین های شیری و حیوانی مانند سلول های قرمز خون و پلاسما دارا می باشد.
بهترین روش تعیین کیفیت جایگزین های شیر بررسی عملکرد حیوان می باشد.

برخی از این عواملی که با عملکرد در ارتباط می باشند عبارتند از:
* یک تولید کننده معتبر
* آنالیز جایگزین شیر از نظر پروتئین و چربی
* مواد مورد استفاده
* سطح داروهای استفاده شده در آن
* سایر خصوصیات مانند قابلیت انحلال ، عدم وجود مواد رنگی و توانایی محلول ماندن


قیمت روزانه

تاریخ: ۱۳۹۶/۰۹/۲۲
نام کالانوع کالامبدا بارگیریفینوع پرداختتوضیحات
کنجاله آفتابگردانپلیتبندرامیرآباد۱۰۷۰واریزی۳۵ درصد پروتئین قابل جذب

طبق بررسی هایی که در ایران بطور پراکنده در مرغداریها نشان داده است که سطح بهروری وراندمان در ایران پایین تر از استاندارد می باشد ، زیرا در مراحل مختلف ضایعات بیش از حد معقول است. برای اینکه وضع ضایعات وعلل آن روشن شود می توان ضایعات صنعت مرغداری را به سه دوره یا مرحله بشرح زیر تقسیم نمود

 

مزارع پرورش طیور

 

اول ـ ضایعات در مرحله تولید
برای اینکه به میزان پایین بودن راندمان و در نتیجه ضایعات در این مرحله پی برد باید استاندارد قابل قبولی در دست داشت تا با مقایسه باآن وضع راندمان مرغداری را در مرحله تولید ارزیابی نمود .از نظر تولید گوشت سویه های تجاری که در ایران وجود دارد وضعیت تولیدشان مورد بررسی قرار گرفته وبدین قرار است :
وزن متوسط در ۸ هفتگی ۱۷۰۰ گرم ، ضریب تبدیل غذایی ۲ / ۲ کیلوگرم ، تلفات ۲ / ۵ درصد.از نظر تولید تخم مرغ بررسی های انجام شده که د رشرایط مناسب در مرغداری های تجاری میزان بهروری وراندمان به قرار زیر است .
سن شروع تخم گذاری ۵ ماهگی ، میزان متوسط ۲۵۵ عدد تخم مرغ ، وزن متوسط تخم مرغ ۶۰ / ۴ گرم ضریب تبدیل غذا به تخم مرغ ۲ / ۷ تلفات در دوره رشد ۴ / ۵% تلفات در مرحله تخمگذاری ۱۰ / ۳ درصد مجموع تلفات از روز اول تا پایان تخمگذاری ۱۴ / ۸ درصد.
تلفات در کشور ما چه در جوجه ها ی گوشتی وچه در جوجه های تخمی متأ سفانه بیش از ارقام استاندارد است بطوریکه طبق مدارک موجود و همچنین مطالعات انجام شده،حد متوسط تلفات در مورد نژاد های تخمی در هنگام پرورش ۱۲درصد ودر دوره تخمگذاری ۱۸ درصد و مجموعا” ۳۰ درصد ذکر شده است بدین ترتیب رقم تلفات در گله های تخمی در کشور ما دو برابر استاندارد است در مورد گله های گوشتی نیز این صادق است و طبق آمار نیمه رسمی تلفات در جوجه های گوشتی در حدود ۷-۱۰ در صد می باشد .

ضایعات غذا
همانطور که در ابتدا اشاره شد نسبت تبدیل غذا به گوشت بطور استاندارد حداکثر ۲ / ۲ می باشد ونسبت تبدیل غذا به تخم مرغ ۲ / ۷ است .
در حالیکه در ایران مطالعات ابتدایی نشان داده است که ضریب تبدیل غذا به گوشت مرغداری ها خوب حدود ۲ / ۵ حتی ۲ / ۷ و نسبت تبدیل غذا به تخم مرغ ۳ کیلو می باشد .بدین ترتیب ما به ازای هر کیلو گوشت ۳۰۰-۵۰۰ گرم ودر ازای هر کیلو تخم مرغ نیز ۳۰۰ گرم غذای اضافی مصرف نموده ایم.
وجود بیماری درگله های طیور اغلب سبب کاهش بازدهی غذا به میزان ۳-۷ درصد می شود
علل ضایعات در ایران به دو صورت مستقیم و غیر مستقیم دیده می شود عواملی که به طور مستقیم تأثیر دارد را می توان تحت عنوان ریخت و پاش دسته بندی کرد این امر اغلب در اثر روشهای غلط نگاهداری غذا پخش غذا نا مناسب بودن دان خوری ها وجود پرندگان و حشرات عدم آگاهی ودلسوزی کار گران میباشد بطوریکه در اثر عدم توجه به این نکات ساده اغلب بین ۵-۷ درصد از غذا در مرغداری های عمومی ممکن تلف شود

تلف شدن غیر مستقیم غذا( پرت دان)
علاوه بر تلف شدن مستقیم غذا بعلت ریخت وپاش غذاممکن است بطور غیر مستقیم نیز تلف شود در نتیجه ضریب تبدیل غذایی و راندمان غذا کاهش یابد این علل بطور اختصار عبارتند از:
اول)کم بازده غذا در اثر بیماری
وجود بیماری درگله های طیور اغلب سبب کاهش بازدهی غذا به میزان ۳-۷ درصد می شود مثلا در بیماری کوکسیدوز کرم ها ی انگلی پس از درمان گله .چون دستگاه گوارش مجروح میشود و عوارض در سلولهای اپی تلیال روده بوجود می آید در نتیجه روده ها پس از بهبودی نیز نمی توانند مانند سابق غذا را هضم وجذب کنند د رنتیجه مقدار قابل توجهی غذا که وارد دستگاه گوارش می شود بدون استفاده به صورت مدفوع از بدن خارج می شود و راندمان غذا کاهش می یابد
۱- هزینه سرانه مربوط به جوجه:
اگر قیمت جوجه یک روزه – / ۵۰ ریال باشد و جوجه کبابی را در وزن یک کیلوگرم به بازار ارائه می دهیم، از نظر مخارج مربوط به خرید جوجه در یک کیلوگرم وزن زنده ۵۰ ریال و اگر در وزن ۵ / ۱ کیلوگرم به بازار بفرستیم ۳۵ ریال و اگر همین جوجه گوشتی را به وزن ۲ کیلوگرم به بازار ارسال دارند هزینه سرانه جوجه ۲۵ ریال به ازاء هر کیلو گوشت تولید شده تمام می شود و توجه به این مسئله یک رقم قابل توجه از نظر کم کردن مخارج تولید خواهد شد. از طرف دیگر سبب صرفه جویی در تولید جوجه یک روزه خواهد شد.
۲- هزینه سرانه مربوط به کارگر:
معمولاً نگاهداری جوجه در هفته های اول مشکل تر بوده و احتیاج به دقت و مراقبت و کار بیشتری دارد در صورتیکه در سنین بالاتر نگاهداری جوجه احتیاج به دقت و کار کمتری دارد. از طرفی چون با پرورش جوجه کبابی در سنین بالاتر تعداد کمتری سری در سال می توان نگاهداشت، از این رو از نظر عملیات ورود جوجه یک روزه و همچنین ارسال جوجه های گوشتی به بازار تعداد دفعات ضد عفونی کردن لانه احتیاج به کار کمتری خواهد داشت، در نتیجه میزان کار در واحد تولید کمتر گردیده و سبب کاهش هزینه سرانه مربوط به کارگر می گردد.
۳- هزینه مربوط به سوخت:
معمولاً در پنج هفته اول احتیاج به حرارت مصنوعی است در صورتی که در سنین بالاتر مخارج مربوط به سوخت حذف می شود. از این رو هر چه جوجه های سنین پائین و کم وزن به بازار ارسال شود، هزینه سرانه و مصرف سوخت بیشتر می خواهد تا هنگامی که جوجه در سنین بالاتر و در وزن بالاتر به بازار ارسال گردد. زیرا در مدت اضافی نگاهداری احتیاج به هزینه مربوط به سوخت نیست.

۴- هزینه های مربوط به واکسیناسیون و دارو تلفات:
با توجه به اینکه دو نوبت واکسیناسیون بر علیه بیماری نیوکاسل برای جوجه های گوشتی توصیه می شود و این دو نوبت نیز در سنین پائین است، از این رو مخارج واکسیناسیون و دارو در جوجه های با وزن کمتر و جوجه های با وزن بیشتر یکسان خواهد بود. در نتیجه هزینه سرانه واکسیناسیون در واحد وزن در جوجه های سنگینتر ارزانتر تمام می شود. از نظر تلفات نیز طبق مطالعات انجام شده، اغلب تلفات در جوجه های گوشتی در چند هفته اول زندگی است از این رو به طور کلی در واحد وزن درصد تلفات در جوجه گوشتی سنگین کمتر از جوجه کبابی های سبکتر می باشد.
۵- مخارج مربوط به بستر جوجه ها :
چون برای هر سری جوجه معمولاً فقط یک بار از بستر استفاده می شود، از این رو مخارج مربوط به بستر در جوجه های سبک و سنگین یکسان است. بدین ترتیب هزینه سرانه مربوط به بستر برای تولید یک کیلو گوشت در جوجه های سنگین به مراتب ارزانتر از جوجه های سبک وزن می باشد.
۶- هزینه مربوط به غذا:
راندمان تبدیل غذا به گوشت هر چه سن جوجه بیشتر می شود کمتر می گردد ولی این کاهش راندمان به حدی نیست که از نظر اقتصادی به صرفه نباشد این امر البته بسته به نژاد، نوع غذا و طرز غذا دادن فرق می کند. معمولاً چون در سنین بالاتر از نظر کیفیت تغییراتی در جیره غذائی داده می شود و درصد پروتئین کاهش می یابد جیره غذائی ارزان تر تمام می شود از این رو تا حدی ارزان تمام شدن جیره غذائی جبران کاهش راندمان غذائی را می نماید. از این رو هر چه جوجه های گوشتی ارسال شده به بازار بیشتر نزدیک به وزن استاندارد (۱۷۰۰ گرم) باشد، احتیاج کمتری به جوجه یک روزه و سوخت و بستر و دارو و واکسن و کار بوده و برعکس چنانچه این مسئله رعایت نشود، ضایعات مواد مزبور بیشتر خواهد بود.

دوم ) ضایعات در مرحله بهره برداری :
در مورد جوجه گوشتی این مرحله شامل کشتار بسته بنندی و عرضه به بازار و در صورت لزوم ذخیره کردن در سردخانه می باشد و در مورد مرغ تخمگذار شامل جمع آوری تخم مرغها، درجه بندی کردن و عرضه به بازار است. ضایعاتی که در این مرحله وجود دارد به دین قرار است:
۱- ضایعات مربوط به شکستن تخم مرغ :
طبق مطالعات انجام شده در حدود ۳ / ۷ درصد از کل تخم مرغ تولید شده دچار شکستگی شده و غیر قابل مصرف می گردد. به دین ترتیب که ۶ / ۳ درصد در مزرعه و ۷ / ۳ درصد در هنگام درجه بندی کردن و حمل و نقل و فرستادن به بازار می شکند. مطالعات مقدماتی در ایران نشان داده که شکستگی تخم مرغ در ایران بیش از ۱۰ درصد می باشد که قسمتی از آن در اثر نازک بودن پوسته تخم مرغهای تولید شده و قسمت اعظم آن در اثر غلط بودن وضع مارکتینگ است. علت نازک بودن پوسته تخم مرغها را در ایران می توان به علت گرمای محیطی و تغذیه نامناسب از نظر میزان کلسیم و فسفر و بالاخره شرایط نگاهداری و ساختمان لانه دانست.
۲- کم شدن بازده غذا در اثر حرارت :
بهترین حرارت برای مرغ ها در حدود ۱۸-۱۵ درجه است. بالا رفتن حرارت و پائین آمدن آن هر دو سبب کاهش راندمان غذا می شود. بالا رفتن حرارت از میزان مناسب ذکر شده بیشتر در کاهش راندمان غذا اثر دارد. تجربه نشان داده است که هر قدر درجه حرارت محیطی بالا می رود = میزان خوردن غذا و همچنین ضریب تبدیل آن به بهره کاهش می یابد. علت این امر این است که از نظر فیزیولوژیکی مرغ تا زمانی که احتیاجاتش از نظر انرژی تأمین نشده از خوردن دست نمی کشد لذا اگر هوا گرم باشد چون انرژی مورد احتیاج طیور کم است لذا مرغ غذای کمتری می خورد و چون در مقدار غذای خورده شده مقدار کافی پروتئین و سایر مواد غذائی موجود نیست لذا احتیاجات مرغ کاملاً تأمین نشده و میوان محصول کاهش می یابد. عکس این امر در مورد کاهش حرارت مشاهده می شود از این رو برای رفع این اشکال باید دو فرمول غذای طیور در زمستان و تابستان داده شود تا از نظر ضریب تبدیل غذائی اختلال بوجود نیاید. بدین جهت معمولاً جیره مرغهای تخمی در تابستان باید دارای پروتئین بیشتر و انرژی کمتر و در زمستان پروتئین کمتر و انرژی بیشتر داشته باشد.
۳- کم شدن بازده غذائی در اثر فرموله نکردن یا نامناسب فرموله نمودن خوراک :
نکته دیگری که به میزان زیاد سبب کم شدن راندمان غذا می گردد نامناسب بودن ترکیب جیره غذائی است.
افزایش و کاهش نسبتهای معین شده برای جیره غذائی طیور هر دو سبب کم شدن استفاده از غذا می گردد.
۴- وجود ضایعات در اثر رعایت نکردن محدودیت غذائی در نیمچه های تخمی.
۵- کم شدن بازده غذائی در اثر عدم توجه به درصد تولید :
چنانچه در تمام مدت تخم گذاری بدون توجه به درصد تولید جیره غذائی یکنواخت در اختیار گله مرغ قرار داده شود راندمان غذا پائین می آید، زیرا اگر جیوه یکنواخت و مثلاً براساس ۱۵ درصد پروتئین باشد در هنگامی که درصد تولید پائین است (کمتر از ۶۵ درصد) مقدار بیشتری پروتئین در اختیار مرغ قرار می گیرد که سبب اتلاف غذا شده و اقتصادی نیست. برعکس هنگامی که تولید بالاست میزان پروتئین به اندازه کافی نیست از این رو چون احتیاجات مرغ به طور کامل تأمین نمی شود درصد تولید پائین می آید که در هر صورت سبب کاهش راندمان غذا به بهره می گردد، از این رو باید بسته به میزان درصدتخمگذاری تغییرات لازم را در جیره غذائی داد و متأسفانه چنین چیزی در ایران متداول نیست. بدین ترتیب عوامل ذکر شده در فوق سبب می شود که راندمان غذا کاهش یافته و ضایعات بالا رود.
ضایعات ناشی از فرستادن جوجه در وزنهای پائین به کشتارگاه :
مسئله اینکه جوجه کبابی گوشتی در چه سن و در چه وزنی به بازار ارسال گردد عامل مهمی از نظر ضایعات به شمار می رود. معمولاً از نظر اقتصادی بهترین وزن برای فرستادن جوجه ها به بازار وزن متوسط ۱۸۰۰ گرم می باشد. در این وزن حداکثر بهره وری حاصل می شود در صورتی که در ایران عملاً وزن جوجه های ارسال شده به بازار به مراتب کمتر از این حد است.

ضایعات در مراحل مختلف :
در این مرحله ضایعات شامل بقایای طیور می گردد که متأسفانه چنانچه باید و شاید در ایران مورد استفاده قرار نمی گیرد. این ضایعات به اختصار به قرار زیر است:
۱- ضایعات باقیمانده کارخانجات جوجه کشی :
بقایای کارخانه جوجه کشی معمولاً از پوست تخم مرغهای جوجه شده، تخم مرغهای بی نطفه، تخم مرغهای نطفه مرده، تخم مرغهای جنین مرده و جوجه های وازده و تلف شده تشکیل شده است، به اضافه در بعضی تشکیلات جوجه کشی که جوجه های تخمی را به صورت سکس شده می فروشند جوجه خروسها را به دور می ریزند، مقدار زیادی جوجه خروس یکروزه به این بقایا اضافه می شود در ایران این بقایا به دور ریخته می شود حتی برای معدوم کردن آن نیز هزینه های زیادی صرف می شود.
طبق بررسی ها و مطالعات، پودر بقایای کارخانجات جوجه کشی دارای ۲۷ درصد پروتئین و ۲۱ درصد کلسیم و ۶۵ / ۰ درصد فسفر و مقدار زیادی مواد غذائی دیگر است که به سهولت می توان از آن برای تغذیه مرغهای تخمی استفاده نمود.
۲- ضایعات بقایای کشتارگاههای طیور:
در هنگام کشتار معمولاً ۳ درصد سر و ۵ درصد پا و به طور کلی ۲۲ درصد بقایا وجود دارد و چنانچه شاهپرها را نیز جزو این بقایا حساب کنیم، روی هم رقم ۲۳ درصد از لاشه شامل بقایا می گردد. پودر این بقایا معمولاً شامل ۷۰ درصد پروتئین است که منبع بسیار خوبی از نظر لیزین و سیستین و متونین به شمار می رود و میزان چربی آن حدود ۱۵ درصد می باشد. نسبت درصد ترکیبات پودر بقایای کشتارگاهها به قرار زیر می باشد:
رطوبت ۳ / ۹ ، پروتئین ۵ / ۷۱، عصاره اتری ۲ / ۱۵، مواد هیدروکربنه ۵ / ۰ ، خاکستری ۵ / ۳ و انرژی متابولیسم در کیلو ۱۷۲۰٫
از نظر اسید امینه ترکیبات آن به قرار زیر می باشد:
آرژنین ۵۵ / ۴ ، سیستین ۱۵ / ۳ ، گلیسین ۲۲ / ۶ ، هستیدین ۱۵ / ۱ ، لوسین ۸۵ / ۵ ، ایزولوسین ۲ / ۳ ، لیزین ۹۳ / ۲ ، تی یوتی ۴۹ / ۱٫
متأسفانه با وجود کمبود شدید مواد اولیه پروتئینی در جیره غذائی طیور هیچ گونه استفاده ای از این بقایا به علت نبودن کشتارگاههای مجهز در ایران نشده است و در حقیقت جزو ضایعات به شمار می رود، در حالی که پودر این مواد از نظر تغذیه می تواند به راحتی جانشین قسمت زیادی از پودر ماهی وارداتی گردد.

منبع :
۱- پرورش علمی عملی دکتر جواد پوررضا انتشارات دانشگاه صنعتی اصفهان
۲- تغذیه مرغ اسکات
۳- پرورش طیور گلیان (انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد
۴- تغذیه دام مکدونالد


morghaneh Livestockمدیرکل دفتر بهبود تغذیه و جایگاه دام وزارت جهاد کشاورزی امروز در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری کشاورزی ایران (ایانا) با اعلام این خبر گفت: اگرچه در بسیاری از دامداری‌ها موارد بدیهی تغذیه و پرورش رعایت نمی‌شود، اما نمی‌توان این مشکل را به نام همه ثبت کرد.

تورج صارمی با اشاره به اینکه باید در این‌گونه اظهارات، تفکیک صورت پذیرد، افزود: شاید واحدهای سنتی به‌خاطر افزایش هزینه‌ها نتوانند موارد پایه‌ای را رعایت کنند، اما در عین حال، دامداری‌های صنعتی کشور نه تنها خود را ملزم به اجرای این آموزش‌ها می‌دانند بلکه بسیاری از یافته‌های تحقیقاتی را نیز پیگیری کرده و در اجرای آن مصر هستند.

وی خاطرنشان کرد: باید دید چند درصد از هزینه‌ها مربوط به عدم توازن جیره، چند درصد برای ضایعات، چند درصد به نحوه ذخیره‌سازی خوراک و مواردی از این دست مربوط است؛ آنگاه می‌توان عددی منطقی و حساب شده را عنوان کرد. بر این اساس حتی شاید کاهش هزینه‌ها برای تولید شیرخام، بیشتر از ۳۰ درصدی باشد که رئیس مؤسسه تحقیقات علوم دامی گفته است.

به گفته مدیرکل دفتر بهبود تغذیه و جایگاه دام وزارت جهاد کشاورزی، به‌طور میانگین سالانه ۱۹,۵ میلیون تن بقایای زراعی و ۴.۵ میلیون تن بقایای کارخانه‌ها در کشور تولید می‌شود که با همکاری مؤسسه تحقیقات علوم دامی، سعی بر این است که تمام آنها را در تغذیه دام استفاده کنیم. البته برای این منظور نیاز به کارهای تحقیقاتی است و باید عوارض احتمالی این مواد را بررسی کرد.


با افزایش روز افزون جمعیت، توسعه دامداری ها و بهبود وضعیت تغذیه مردم، نیاز به منابع جدید غذایی خصوصاً چربی ها و پروتئین های گیاهی بیشتر احساس می شود. در همین راستا جهت تغذیه علوفه دام، تحقیقات گسترده ای در زمینه زراعت کلزا شروع شده، و کشورهای چین، فرانسه، انگلستان، هند و کانادا پیشگامان کشت و توسعه کلزا می باشند.

ارقام اولیه کلزا به علت داشتن “اسید اوراسیک” در روغن و گلوکزینولیت های سمی در کنجاله کمتر مورد استفاده قرار می گرفت. اما هم اکنون ارقام یک صفر دو صفر که در ارقام سه صفر اسید اوراسیک کمتر از دو درصد و گلو کزینولیت های سمی کنجاله به ۱۸ تا ۳۰ میکرو مول در هر گرم کنجاله رسیده است، برای تهیه علوفه دام مناسب می باشند. استان گلستان با سطح زیر کشت حدود ۳۵ هزار هکتار، یکی از قطب های تولید محصول کلزا در کل دانه های روغنی کشور می باشد و با کاهش سطح زیرکشت پنبه، امید است با تولید علوفه کلزا به صورت علوفه کنجاله سبز یا سیلویی تا حدودی مشکلات دامداران برطرف شود.